புவி சொல்லும் கவி - தண்டபாணி சுவாமிகள்

 புவி சொல்லும் கவி - திரு எழுகூற்றிருக்கை

வண்ணச்சரபம் தண்டபாணி சுவாமிகள் அருளியது

 

ஒரு பெருங் கரத்தால் ஒரு மலை எடுத்து ஆண்டு

இரு மருப்பாநினம் ஒருங்கு காத்தனை

ஒரு காரணத்தால் இரயுதாய் மகவாய்

மூவாப் பொதுவர் முல்லை இரு நகர்

 

ஒன்று இடை வளன்ர்தனை ஒரு பேய் உருண்டு

எஞ்சலில் களியோடு மூன்று  பொழுதினும்

நாளைத் தூக்கிய இருமரு தழிப்பான்

ஒருரற் கட்டுண்டு ஒருவாறழுதனை 

இருதிரு வடியாற் சகடு கொன்றனை

முன்நாற் புலவர் தம் ஐவகை நிறத்த

 

நாற்கவி சூடினை மூவிரு சமயத்து

ஒன்றுந்தேவரும் யான் ஒருவனே என

இரங்குபு மூன்றாம் மைத்துனர் குணர்த்தினை

நாற்பயன் விழைவார்க் கஞ்சல் நல்கி

ஆறமர் சடையான் ஆதியர் வழுத்த

அள்ளிக்கேனிக்கு ஐ என அமர்ந்தனை

 

 

நான் கூறிடு முத்தமிழ்க் கவி ஒலியும்

இரு காதிடை கொளற்கு ஒரு சிறிது வேட்டனை

ஓரம் ஆர்ந்த இருமையிற் கொடியார்

அவையிடை முத்தொத்து அறலுக்கு அழுதாள்

உவகையினால் உன்னுயரருள் விளக்கினை

 

ஐவர் ஒன்று எனும் பேர் வாணற் செற்றனை

அறுவை பற்பல கொண்டு அணிமரம் ஏறினை

ஐங்கணைக் கிழவனை மகவாய் பெற்றனை

நாலொடு மூன்று நன்மகர்த் துணித்த

ஈர்வாள் ஏந்தும் ஒரு பெரு மாமனைக்

 

கடற்படையுடன் கெடக் காய்ந்தர சாண்டனை

கண்ணன் உன் திருப்பேர் காசில தாயின்

என் துயர் கண்டே இருப்பா யாதலின்

நந்துறத் தணந்து நலமுழு தருள்வாய்

செச்சை ஆங்காங்கு தெரிதர நிவந்த

பச்சைமால் வரை நேர் பார்த்தசாரதியே.

"புவி சொல்லும் கவி"

புத்தகம் பற்றிய உங்கள் எண்ணக் கருத்துக்களை இங்கே பகிர்ந்து கொள்ளலாம்

GIVE FEEDBACK

புவி சொல்லும் கவி - திரு மங்கையாழ்வார்

புவி சொல்லும் கவி - திருஎழுகூற்றிருக்கை

திருமங்கையாழ்வார் அருளிச்செய்தது

 வாழி பரகாலன் வாழி கலிகன்றி,

 வாழி குறையலோர் வாழ் வேந்தன்,——வாழியரோ

 மாயோனை வாள் வலியால் மந்திரங்கொள்

 மங்கையர்கோன் தூயோன் சுடர்மான வேல் !

ஒரு பேர் உந்தி இரு மலர்த் தவிசில்

ஒருமுறை அயனை ஈன்றனை

ஒரு முறை இரு சுடர் மீதினில் இயங்கா க

மும் மதிள் இலங்கை இரு கால் வளைய

ஒரு சிலை ஒன்றிய ஈர் எயிற்று அழல் வாய்

வாளியில் அட்டனை மூவடி நானிலம் வேண்டி

முப்புரி நூலொடு மான் உரி இலங்கு மார்வினில்

இரு பிறப்பு ஒரு மாண் ஆகி

ஒரு முறை ஈர் அடி மூவுலகு அளந்தனை

நால் திசை நடுங்க அம் சிறைப் பறவை   ஏறி

நால் வாய் மும் மதத்து இரு செவி

ஒரு தனி வேழத்து அரந்தையை

ஒருநாள்இரு நீர் மடுவுள் தீர்த்தனை

முத் தீ நான்மறை ஐ வகை வேள்வி

அறு தொழில் அந்தணர் வணங்கும் தன்மையை

ஐம்புலன்   அகத்தினுள் செறித்து

நான்கு உடன் அடக்கி  முக் குணத்து இரண்டு அவை அகற்றி 

ஒன்றினில்ஒன்றி நின்று

ஆங்கு இரு பிறப்பு அறுப்போர் அறியும் தன்மையை

முக் கண் நால் தோள் ஐ வாய் அரவோடு

ஆறு பொதி சடையோன்   அறிவு அரும் தன்மைப் பெருமையுள் நின்றனை

ஏழ் உலகு எயிற்றினில் கொண்டனை

கூறிய அறு சுவைப் பயனும் ஆயினை

சுடர்விடும் ஐம் படை அங்கையுள் அமர்ந்தனை

சுந்தர நால் தோள் முந்நீர் வண்ண

நின் ஈர் அடி ஒன்றிய மனத்தால்

ஒரு மதி முகத்து மங்கையர் இருவரும் மலர் அன

அங்கையில் முப்பொழுதும் வருட அறிதுயில் அமர்ந்தனை

நெறி முறை நால் வகை வருணமும் ஆயினை

மேதகும் ஐம் பெரும் பூதமும் நீயே

அறுபதம் முரலும் கூந்தல் காரணம்

ஏழ் விடை அடங்கச் செற்றனை

அறு வகைச் சமயமும் அறிவு அரு நிலையினை

ஐம்பால் ஓதியை ஆகத்து இருத்தினை

அறம் முதல் நான்கு அவை ஆய் மூர்த்தி மூன்று ஆய்

இரு வகைப் பயன் ஆய்

ஒன்று ஆய் விரிந்து நின்றனை

குன்றா மது மலர்ச் சோலை வண் கொடிப் படப்பை

வரு புனல் பொன்னி மா மணி அலைக்கும்

செந்நெல் ஒண் கழனித் திகழ் வனம் உடுத்த  

கற்போர் புரிசைக் கனக மாளிகை

நிமிர் கொடி விசும்பில் இளம் பிறை துவக்கும்

செல்வம் மல்கு தென் திருக் குடந்தை

அந்தணர் மந்திர மொழியுடன் வணங்க

ஆடு அரவு அமளியில் அறிதுயில் அமர்ந்தபரம

நின் அடி இணை பணிவன்

வரும் இடர் அகல மாற்றோ வினையே

"புவி சொல்லும் கவி"

புத்தகம் பற்றிய உங்கள் எண்ணக் கருத்துக்களை இங்கே பகிர்ந்து கொள்ளலாம்

GIVE FEEDBACK

புவி சொல்லும் கவி - நக்கீரர்

புவி சொல்லும் கவி 

நக்கீரர் அருளியது

ஓர் உடம்பு ஈருரு ஆயினை ஒன்றுபுரிந்து

ஒன்றி நீர் இதழ்க் கொன்றை சூடினை

மூவிலைச் சூலம் ஏந்தினை

சுடருஞ் சென்னி மீமிசை

இருகோட்டு  ஒருமதி எழில்பெற மிலைச்சினை

ஒருகணை இருதோள் செவியுற வாங்கி

மூவெயில் நாற்றிசை முரண்அரண் செகுத்தனை

ஆற்ற முன்னெறி பயந்தனை

செறிய இரண்டு நீக்கி

ஒன்று நினைவோர்க்கு உறுதி ஆயினை

அந்நெறி ஒன்று

மனம்வைத்து இரண்டும்

நினைவி லோர்க்கு

முன்னெறி உலகங் காட்டினை

அந்நெறி நான்கு என ஊழி தோற்றினை

சொல்லும் ஐந்தலை அரவசைத்து அசைந்தனை

நான்முகன் மேன்முகம் கபாலம் ஏந்தினை

நூன்முக முப்புரி மார்பில்

இருவர் அங்கம் ஒருங்குடன் ஏந்திய

ஒருவநின் ஆதி காணா திருவர்

மூவுலகு உழன்று நாற்றிசை உழிதர

ஐம்பெருங் குன்றத்து அழலாய்த் தோன்றினை

ஆறுநின் சடையது ஐந்துநின் நிலையது

நான்குநின் வாய்மொழி மூன்றுநின் கண்ணே

இரண்டு நின் குழையே ஒன்றுநின் ஏறே

ஒன்றிய காட்சி உமையவள் நடுங்க

இருங்களிற்று உரிவை போர்த்தனை நெருங்கி

முத்தீ நான்மறை ஐம்புலன் அடக்கிய

அறுதொழி லாளர்க்கு உறுதி பயந்தனை

ஏழில் இன் நரம்பு இசைத்தனை

ஆறில் அமுதம் பயந்தனை

ஐந்தில் விறலியர் கொட்டும் அழுத்த வேந்தினை

ஆல நீழல் அன்றிருந்த அறநெறி

நால்வர் கேட்க நன்கு இனிது உரைத்தனை

நன்றி இல்லா முந்நீர்ச் சூர்மாக்கொன்ற

அங்கு இருவரை எறிந்த ஒருவன்

தாதை ஒருமிடற்று இருவடி வாயினை

தருமம் மூவகை உலகம் உணரக்

கூறுவை நால்வகை இலக்கண இலக்கியம் நலத்தக மொழிந்தனை

ஐங்கணை அவனொடு காலனை அடர்த்தனை

அறுவகைச் சமயமும் நெறிமையில் வகுத்தனை

ஏழின் ஓசை இராவணன் பாடத்

தாழ்வாய்க் கேட்டவன் தலையளி பொருத்தினை

ஆறிய சிந்தை யாகி

ஐங்கதித்தேஒரொடு  திசைசெல விடுத்தோன்

நாற்றோள் நலனே நந்தியிங்கு இருடி

என்றேற்ற பூதம் மூன்றுடன் பாட

இருகண் மொந்தை ஒருகணங் கொட்ட

மட்டுவிரி அலங்கல் மலைமகள் காண

நட்டம் ஆடிய நம்ப அதனால்

சிறியேன் சொன்ன அறிவில் வாசகம்

வறிது எனக் கொள்ளா ஆகல் வேண்டும்

வெறிகமழ் கொன்றையொடு வெண்ணிலவு அணிந்து

கீதம் பாடிய

அண்ணல் பாதஞ் சென்னியிற் பரவுவன் பணிந்தே. ...

(வெண்பா)

பணிந்தேன்நின் பாதம் பரமேட்டீ பால் நீழல்

அணிந்தால வாயில் அமர்ந்தாய் - தணிந்து என்மேல்

மெய்எரிவு தீரப்ப அணித்தருளு வேதியனே

ஐயுற ஒன்று இன்றி அமர்ந்து.

"புவி சொல்லும் கவி"

புத்தகம் பற்றிய உங்கள் எண்ணக் கருத்துக்களை இங்கே பகிர்ந்து கொள்ளலாம்

GIVE FEEDBACK

புவி சொல்லும் கவி - அருணகிரிநாதர்

புவி சொல்லும் கவி 

 அருணகிரிநாதர் அருளியது - திரு எழுகூற்றிருக்கை 

ஓர் உருவாகிய தாரக பிரமத்து

ஒரு வகைத் தோற்றத்து இரு மரபு எய்தி

ஒன்றாய் ஒன்றி இருவரில் தோன்றி மூவாது ஆயினை

இரு பிறப்பாளரின் ஒருவன் ஆயினை

ஓராச்  செய்கையின் இருமையின் முன் நாள்

நான் முகன் குடுமி இமைப்பினில் பெயர்த்து

மூவரும் போந்து இரு தாள் வேண்ட

ஒரு சிறை விடுத்தனை

ஒரு நொடி அதனில் இரு சிறை மயிலின்

முந்நீர் உடுத்த நானிலம் அஞ்ச நீ வலம் செய்தனை

நால் வகை மருப்பின் மும்மதத்து இரு செவி

ஒரு கைப் பொருப்பன் மகளை வேட்டனை

ஒருவகை வடிவினில் இரு வகைத்து ஆகிய

மும்மதன் தனக்கு மூத்தோன் ஆகி

நால் வாய் முகத்தோன் ஐந்து கைக் கடவுள்

அறுகு சூடிக்கு இளையோன் ஆயினை

ஐந்து எழுத்து அதனில் நான் மறை உணர்த்தும்

முக்கண் சுடரினை இரு வினை மருந்துக்கு

ஒரு குரு ஆயினை

ஒரு நாள் உமை தரு இரு முலைப் பால் அருந்தி

முத்தமிழ் விரகன் நால் கவி ராஜன்

ஐம்புலக் கிழவன் அறு முகன் இவன் என

எழு தரும் அழகுடன் கழுமலத்து உதித்தனை

அறு மீன் பயந்தனை ஐந் தரு வேந்தன்

நான் மறைத் தோற்றத்து முத்தலை செம் சூட்டு

அன்றில் அம் கிரி இரு பிளவாக ஒரு வேல் விடுத்தனை

காவிரி வட கரை மேவிய குரு கிரி இருந்த

ஆறு எழுத்து அந்தணர் அடி இணை

ஏரகத்து இறைவன் என இருந்தனையே.

"புவி சொல்லும் கவி"

புத்தகம் பற்றிய உங்கள் எண்ணக் கருத்துக்களை இங்கே பகிர்ந்து கொள்ளலாம்

GIVE FEEDBACK

புவி சொல்லும் கவி - திருஞான சம்பந்தர்

புவி சொல்லும் கவி 

 திருஎழுகூற்றிக்கை

திருஞானசம்பந்தர் அருளியது.

ஓர் உரு ஆயினை; மான் ஆங்காரத்து

ஈர் இயல்பு ஆய், ஒரு விண் முதல் பூதலம்

ஒன்றிய இருசுடர் உம்பர்கள் பிறவும்

படைத்து, அளித்து, அழிப்ப, மும்மூர்த்திகள் ஆயினை;

இருவரோடு ஒருவன் ஆகி நின்றனை;

ஓர் ஆல் நீழல், ஒண் கழல் இரண்டும்

முப்பொழுது ஏத்திய நால்வர்க்கு ஒளிநெறி

காட்டினை; நாட்டம் மூன்றும் ஆகக் கோட்டினை;

இரு நதி அரவமோடு ஒருமதி சூடினை;

ஒருதாள் ஈர் அயில் மூ இலைச் சூலம்,

நால்கால் மான்மறி, ஐந்தலை அரவம்,

ஏந்தினை; காய்ந்த நால் வாய் மும் மதத்து

இரு கோட்டு ஒருகரி ஈடு அழித்து உரித்தனை;

ஒரு தனு இருகால் வளைய வாங்கி,

முப்புரத்தோடு நானிலம் அஞ்ச,

கொன்று தலத்து உற அவுணரை அறுத்தனை;

ஐம்புலன், நால் ஆம் அந்தக்கரணம்,

முக்குணம், இருவளி, ஒருங்கிய வானோர்

ஏத்த நின்றனை; ஒருங்கிய மனத்தோடு,

இரு பிறப்பு ஓர்ந்து, முப்பொழுது குறை முடித்து,

நால்மறை ஓதி, ஐவகை வேள்வி

அமைத்து, ஆறு அங்கம் முதல் எழுத்து ஓதி,

வரல் முறை பயின்று, எழு வான்தனை வளர்க்கும்

பிரமபுரம் பேணினை;

அறுபதம் முரலும் வேணுபுரம் விரும்பினை;

இகலி அமைந்து உணர் புகலி அமர்ந்தனை;

பொங்கு நால்கடல் சூழ் வெங்குரு விளங்கினை;

பாணி மூஉலகும் புதைய, மேல் மிதந்த

தோணிபுரத்து உறைந்தனை; தொலையா இருநிதி

வாய்ந்த ந்தராய் ஏய்ந்தனை;

வர புரம் ஒன்று உணர் சிரபுரத்து உறைந்தனை;

ஒருமலை எடுத்த இருதிறல் அரக்கன்

விறல் கெடுத்து அருளினை; புறவம் புரிந்தனை;

முந்நீர்த் துயின்றோன், நான்முகன், அறியாப்

பண்பொடு நின்றனை; சண்பை அமர்ந்தனை;

ஐயுறும் அமணரும் அறுவகைத் தேரரும்

ஊழியும் உணராக் காழி அமர்ந்தனை;

எச்சன் ஏழ் இசையோன் கொச்சையை மெச்சினை;

ஆறுபதமும், ஐந்து அமர் கல்வியும்,

மறை முதல் நான்கும்,

மூன்று காலமும், தோன்ற நின்றனை;

இருமையின் ஒருமையும், ஒருமையின் பெருமையும்,

மறு இலா மறையோர்

கழுமல முது பதிக் கவுணியன் கட்டுரை

கழுமல முதுபதிக்கவுணியன் அறியும்;

அனைய தன்மையை ஆதலின், நின்னை

நினைய வல்லவர் இல்லை, நீள் நிலத்தே.

"புவி சொல்லும் கவி"

புத்தகம் பற்றிய உங்கள் எண்ணக் கருத்துக்களை இங்கே பகிர்ந்து கொள்ளலாம்

GIVE FEEDBACK