புவி சொல்லும் கவி - திருஞான சம்பந்தர்

புவி சொல்லும் கவி 

 திருஎழுகூற்றிக்கை

திருஞானசம்பந்தர் அருளியது.

ஓர் உரு ஆயினை; மான் ஆங்காரத்து

ஈர் இயல்பு ஆய், ஒரு விண் முதல் பூதலம்

ஒன்றிய இருசுடர் உம்பர்கள் பிறவும்

படைத்து, அளித்து, அழிப்ப, மும்மூர்த்திகள் ஆயினை;

இருவரோடு ஒருவன் ஆகி நின்றனை;

ஓர் ஆல் நீழல், ஒண் கழல் இரண்டும்

முப்பொழுது ஏத்திய நால்வர்க்கு ஒளிநெறி

காட்டினை; நாட்டம் மூன்றும் ஆகக் கோட்டினை;

இரு நதி அரவமோடு ஒருமதி சூடினை;

ஒருதாள் ஈர் அயில் மூ இலைச் சூலம்,

நால்கால் மான்மறி, ஐந்தலை அரவம்,

ஏந்தினை; காய்ந்த நால் வாய் மும் மதத்து

இரு கோட்டு ஒருகரி ஈடு அழித்து உரித்தனை;

ஒரு தனு இருகால் வளைய வாங்கி,

முப்புரத்தோடு நானிலம் அஞ்ச,

கொன்று தலத்து உற அவுணரை அறுத்தனை;

ஐம்புலன், நால் ஆம் அந்தக்கரணம்,

முக்குணம், இருவளி, ஒருங்கிய வானோர்

ஏத்த நின்றனை; ஒருங்கிய மனத்தோடு,

இரு பிறப்பு ஓர்ந்து, முப்பொழுது குறை முடித்து,

நால்மறை ஓதி, ஐவகை வேள்வி

அமைத்து, ஆறு அங்கம் முதல் எழுத்து ஓதி,

வரல் முறை பயின்று, எழு வான்தனை வளர்க்கும்

பிரமபுரம் பேணினை;

அறுபதம் முரலும் வேணுபுரம் விரும்பினை;

இகலி அமைந்து உணர் புகலி அமர்ந்தனை;

பொங்கு நால்கடல் சூழ் வெங்குரு விளங்கினை;

பாணி மூஉலகும் புதைய, மேல் மிதந்த

தோணிபுரத்து உறைந்தனை; தொலையா இருநிதி

வாய்ந்த ந்தராய் ஏய்ந்தனை;

வர புரம் ஒன்று உணர் சிரபுரத்து உறைந்தனை;

ஒருமலை எடுத்த இருதிறல் அரக்கன்

விறல் கெடுத்து அருளினை; புறவம் புரிந்தனை;

முந்நீர்த் துயின்றோன், நான்முகன், அறியாப்

பண்பொடு நின்றனை; சண்பை அமர்ந்தனை;

ஐயுறும் அமணரும் அறுவகைத் தேரரும்

ஊழியும் உணராக் காழி அமர்ந்தனை;

எச்சன் ஏழ் இசையோன் கொச்சையை மெச்சினை;

ஆறுபதமும், ஐந்து அமர் கல்வியும்,

மறை முதல் நான்கும்,

மூன்று காலமும், தோன்ற நின்றனை;

இருமையின் ஒருமையும், ஒருமையின் பெருமையும்,

மறு இலா மறையோர்

கழுமல முது பதிக் கவுணியன் கட்டுரை

கழுமல முதுபதிக்கவுணியன் அறியும்;

அனைய தன்மையை ஆதலின், நின்னை

நினைய வல்லவர் இல்லை, நீள் நிலத்தே.

"புவி சொல்லும் கவி"

புத்தகம் பற்றிய உங்கள் எண்ணக் கருத்துக்களை இங்கே பகிர்ந்து கொள்ளலாம்

GIVE FEEDBACK