முதுமையே வா - பழக்கத்தை வழக்கமாக்கி கொள்ளுங்கள்.

 

பழக்கத்தை வழக்கமாக்கி கொள்ளுங்கள்.

     முதுமைக்கு தேவை நல்ல பழக்கங்கள். அட நல்ல பழக்கமா..? அப்படின்னா என நீங்கள் வியந்து பார்ப்பது புரிகிறது. அதை விட அந்த பழக்கத்தை ஒரு வயதில் இருந்தே நடைமுறை படுத்தி பழக்க படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். இது தான் முதுமைக்கு தயாராகும் வயது ஒன்று என சொன்னது. நல்ல பழக்கம் என்றால் பட்டியலிட்டு பல சொல்ல முடியும் என்றாலும், எட்டாயபுரத்து முன்னடாசு கவிஞன் குழந்தைகளுக்கு தான் முதுமையை எதிர் கொள்ள நல்ல பழக்கத்தை பாப்பா பாட்டில் சொல்லி தந்து இருக்கிறான். அந்த வயதில் பழக்கத்தை தொடங்கி விட்டால், முதுமையை சமாளிப்பது சுமை அல்ல சுகமே.. முதுமைக்கு தயாராக பாரதி கற்றுத் தரும் வரிகளை கொஞ்சம் நினைத்து பார்ப்போமா?

ஓடி விளையாடு பாப்பா, - நீ

ஓய்ந்து இருக்கல் ஆகாது பாப்பா,

கூடி விளையாடு பாப்பா, - ஒரு

குழந்தையை வையாதே பாப்பா.

 

குழந்தையாக இருக்கும் போது ஓடி விளையாட வழக்கப்படுத்திக் கொண்டால், அந்த வழக்கம் பழக்கமாகி அது தொடர்ந்து முதுமை வரை வரும். “தொட்டில் பழக்கம் சுடுகாடு மட்டும்” என்று சொல்லும் ஆன்றோர் மொழிக்கு ஏற்ப முதுமை வந்த பிறகு (exercise)  பயிற்சி ஓட்டம் (jogging) என செய்வதை சிறு வயதில் இருந்தே செய்ய வேண்டும். சின்ன வயதில் மட்டும் செய்தால் போதும் என்பது அல்ல இதன் பொருள்.

        அறுபது ஆண்டுகளுக்கு பின் வரும் முதுமையை எதிர் கொள்ள தொடர்ந்து அறுபது ஆண்டுகள் பயிற்சி செய்ய வேண்டும் என்பது தான் பாரதி சொல்லும் கருத்து.  இதில் நாம் முதிர்ச்சி நிலையில் புரிந்து கொள்ள கூடியது என்ன என்றால், குழந்தையாக இருக்கும் போது சில வினாடிகள் கூட போதும்.  பயிற்சி நேரத்தை  வயது கூடும் போது, கூட்டிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும் என்பது தான் . இப்போது புரிகிறதா. முதுமைக்கு தயாராகும் வயது அறுபது அல்ல. ஒன்று என.

சின்னஞ் சிறுகுருவி போலே - நீ

திரிந்து பறந்துவா பாப்பா,

வன்னப் பறவைகளைக் கண்டு - நீ

மனதில் மகிழ்ச்சி கொள்ளு பாப்பா.

புத்தகம் பெற click செய்யவும் 

வண்ண பறவைகளை கண்டு நீ மனதில் மகிழச்சி கொள் என்பது குழந்தையாய் பறவைகளை ரசிப்பது என்பது தான் மேலோட்டமாக நாம் புரிந்து கொள்ளும் பொருள். பாரதி சொல்லும் முதுமைக்கு தயாராக இயற்கையை பார்க்கும் போது, மனதில் மகிழச்சி பெருகும். அந்த மகிழ்ச்சியை மனதில் தொடர்ந்து நிறுத்திக் கொண்டு வந்தால், மனம் அமைதி பெறும் எனபது தான். Bird watching என binocular வைத்துக் கொண்டு பார்க்கும் பழக்கத்தை வயதான பிறகு செய்வது சிலருக்கு வழக்கமாக இருக்கும். அந்த வழக்கத்தை சிறுவயதில் பழக்கப்படுத்திக் கொண்டு விட்டால், முதுமைக்கு தாயாரவத்தில் முதல் படி இது என குறிப்பால் சொல்வது தான். அறுபது வயதுக்கு பிறகு பத்து மணி நேரம் செய்ய கூடிய வேலையை குழந்தையாக இருக்கும் போது 30 வினாடிகள் செய்தால் கூட போதும் என்பதை புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

 

கொத்தித் திரியும் அந்தக் கோழி - அதைக்

கூட்டி விளையாடு பாப்பா,

எத்தித் திருடும் அந்தக் காக்காய் - அதற்கு

இரக்கப் படவேணும் பாப்பா.

 

அதனால் முந்தைய நாட்களில் வண்ண வண்ண பறவைகளை தேட வேண்டாம் என, வீட்டுக்கு வரும் காக்காவுக்கு சோறு வைத்து பழக்குவார்கள். என்பதை புரிந்து கொண்டால் முதுமை சுமை அல்ல சுகமே..

 

பாலைப் பொழிந்துதரும் பாப்பா, - அந்தப்

பசுமிக நல்லதடி பாப்பா;

வாலைக் குழைத்துவரும் நாய்தான் - அது

மனிதர்க்குத் தோழனடி பாப்பா.

வண்டி இழுக்கும்நல்ல குதிரை - நெல்லு

வயலில் உழுதுவரும் மாடு,

அண்டிப் பிழைக்கும் நம்மைஆடு, - இவை

ஆதரிக்க வேணுமடி பாப்பா.

 

பிற உயிர்களின் நலம் பேண சிறு வயதில், பழக்கப் படுத்திக் கற்றுக் கொண்டு விட்டால், அந்த விதை அறுபது ஆண்டுகளுக்கு பிறகு வளரும் மனதில் மலரும். பிற உயிர்களிடத்தில் அன்பு வயதானபிறகு வர வேண்டும் என்றால், அந்த பழக்கம் சிறு வயதில் தொடங்க வேண்டும். இதை தான் முதுமைக்கு தயாராகும் வயது ஒன்று என சொல்வது.. அந்த (compassion) இரக்க உணர்வு  மனதில் ஆழமாக பதிந்து விட்டால் முதுமை சுமை அல்ல சுகமே. !

காலை எழுந்தவுடன் படிப்பு - பின்பு

கனிவு கொடுக்கும் நல்ல பாட்டு

மாலை முழுதும் விளையாட்டு - என்று

வழக்கப் படுத்திக்கொள்ளு பாப்பா.

 

படிப்பு பாட்டு விளையாட்டு என்று பட்டியல் தந்த பாரதி எதை படிக்க வேண்டும்? எப்படி பாட வேண்டும்? என்ன விளையாட்டு? என சொல்லவில்லை என்பதில் இருந்து நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது இந்த பழக்கத்தை சிறு வயதில் பழக்கப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் அந்த அந்த வயதுக்கு ஏற்ப படிக்க பாட விளையாட என அமைத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால் இதை செய்ய வேண்டும் என்ற அடிப்படை ஒழுக்க கட்டமைப்பு சிறு வயதில் தொடங்க வேண்டும். முதுமை  என்று சொல்லும் நிலையை தொட்ட பிறகு படிப்பது செய்தி  தாளாக வேண்டுமானால் இருக்கலாம். பாட்டு என்பது இறைவனை துதித்து பாடும் பஜனை பாடலாக கூட இருக்கலாம்.  விளையாட்டு என்பது நடை பபயிற்ச்சியாக கூட இருக்கலாம் என்பதை புரிந்து கொண்டால், முதுமைக்கு தாயாராகும் வயது அறுபது அல்ல.

பொய் சொல்லக் கூடாது பாப்பா - என்றும்

புறஞ்சொல்லல் ஆகாது பாப்பா,

தெய்வம் நமக்குத்துணை பாப்பா - ஒரு

தீங்குவர மாட்டாது பாப்பா.

 

பாதகம் செய்பவரைக் கண்டால் - நாம்

பயம் கொள்ளல் ஆகாது பாப்பா,

மோதி மிதித்துவிடு பாப்பா - அவர்

முகத்தில் உமிழ்ந்துவிடு பாப்பா.

 

வயதான பிறகு நாம் நம்முடைய பாதுகாப்புக்காக பல சமயங்களில் பொய் சொல்வது உண்டு. அது தவறு தான் என்று தெரிந்தாலும் சொல்லாமல் இருப்பதில்லை இது தான் எதார்த்தம் அந்த நிலை வராமல் இருக்க வேண்டும் என்றால்,  பிறரை புறம் சொல்லாமல் இருக்க பழக வேண்டும். பிறரை புறம் சொல்லும் பழக்கம் இல்லை என்றால் பொய் சொல்லும்  பழக்கம் தானே மறைந்து விடும். அந்த பழக்கத்தை அறுபதுக்கு பிறகு வளர்க்க முடியாது. அதை சிறுவயதிலேயே  வளர்த்து எடுக்க வேண்டும். நமக்கு மரம் வேண்டும் என்றால் விதை தான் நட்டு வளர்க்க வேண்டும். மரத்தையே நட்டு வளர்க்க முடியாது அல்லவா.? எனவே நல்ல பழக்கத்தை வளர்த்துக் கொண்டால் முதுமை சுமை அல்ல சுகமே!

 

துன்பம் நெருங்கிவந்த போதும் - நாம்

சோர்ந்துவிடல் ஆகாது பாப்பா,

அன்பு மிகுந்ததெய்வம் உண்டு - துன்பம்

அத்தனையும் போக்கிவிடும் பாப்பா.

 

இந்த நிலையும் மாறும் என்ற மன நிலை அறுபதுகளில் பார்த்து மனம் தேற்றிக் கொள்ளும். ஆனால் அந்த உணர்வுகளை சிறு வயதில் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். அன்பு மிகுந்த தெய்வம், நமது  துன்பம் அத்தனையும் போக்கி விடும் என்ற நம்பிக்கையை மனதில் பதித்து கொண்டால், when God is with us ; who else be against us  என்ற நம்பிக்கை பிறக்கும். இதை பைபிள் வாசகம் இப்படி சொல்லும், “When God leads you to the edge of the cliff, trust Him fully and let go, one of two  things will happen, either He’ll catch you when you fall, or He’ll teach you how to fly!” அந்த நம்பிக்கை அறுபதுகளில் மலர வேண்டும் என்றால், இருபதுக்கு முன்பே இந்த பழக்கத்தை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

      இளைய வயதில் பக்தி நிலை வந்தால், “அதுக்கெல்லாம் வயசு இருக்குப்பா..” என்று சொல்லி நம்மை திசை திருப்புவார்கள். அந்த வயதில் பக்தி நிலை மலர வேண்டுமானால்  இளைய வயதில் அதை வளர்க்க வேண்டும் என்பதை புரிந்து கொள்ளுங்கள். ஆறு ஆண்டுகளுக்கு பிறகு தேங்காய் வேண்டும் என்றால் நாம் இப்போதே தென்னையை பயிரிட வேண்டும். ஆறு ஆண்டுகளுக்கு பிறகு தானே தேங்காய் வேண்டும் என இப்போது சும்மா இருந்தால் அல்லது வேறு நிலையில் கவனம் செலுத்தினால் தேங்காய் கிடைக்குமா? இளமையை சரியாக பழக்கப்படுத்திக் கொண்டால், முதுமை இனிமையே..

 

சோம்பல் மிகக்கெடுதி பாப்பா, - தாய்
சொன்ன சொல்லைத் தட்டாதே பாப்பா,
தேம்பி அழும் குழந்தை நொண்டி, - நீ
திடங்கொண்டு போராடு பாப்பா.

 

Procrastination என்று சொல்லும் தள்ளிப்போடும் பழக்கம் சோம்பேறித்தனத்தின் முதல் படி, இன்று செய்ய வேண்டிய வேலையை இன்றே செய்து பழகிக் கொள்ள வேண்டும். இன்றைய டிஜிட்டல் உலகில் to do list, google calender என தனியா app  உள்ளது. நமக்கு நினைவு படுத்த google assistant, Alexa, Gemini  போன்ற பல செயற்கை நுண்ணறிவு செயலிகள் (artificial intelligence) வந்து விட்டாலும், அவைகள் நமக்கு நினைவூட்டல் செய்யுமே தவிர வேலைகளை செய்யாது. அதை நாம் தான் செய்ய வேண்டும்.

 

      காலையில் எழுப்ப அழைக்கும்  (alarm)அலாரத்தை snooze போட்டு நிறுத்தி விடுவது போல இல்லாமல்  resilience திறன் கொண்டு சோம்பலில் இருந்து வர வேண்டும் என்றால் அந்த பழக்கத்தை சிறு வயதில் இருந்து பழக்கப் படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். இதை தான் முதுமையை எதிர்கொள்ளும் வயது அறுபது அல்ல.  அதை நினைவு படுத்த தான் பிறந்த நாள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் கொண்டாடப்  படுகிறது என்பதை புரிந்து கொண்டால், நாளைய முதியவர்களுக்கு இது பயன் உள்ளதாக இருக்கும்.

 

உயிர்க ளிடத்தில் அன்பு வேணும்; - தெய்வம்

உண்மை என்று தான் அறிதல் வேணும்;

வயிரம் உடைய நெஞ்சு வேணும்; - இது

வாழும் முறைமையடி பாப்பா.

 

இந்த வாழும் முறையை பாரதியார் சொல்வது குழந்தைகளுக்கு என இருந்தாலும் இந்த முறையை பழக்கப்படுத்திக் கொண்டு விட்டால் வேண்டும், தனியாக முதுமையில் சிறப்பு பயிற்சி எதுவும் தேவையில்லை. ஒழுக்கமான வாழக்கை முறை நமது முதுமையை எதிர்கொள்ள தயாராக வைத்து இருக்கும். அதனால் முதுமைக்கு தயாராகும் வயது ஒன்று என்பதை புரிந்து கொண்டு பழகினால், முதுமை சாபம் அல்ல. அது வரம்  அதை கேட்டுப் பெற வேண்டும் என்ற உணர்வு ஊறும். .

தீக்கை 

ஊறு

 

 

... Contd....

10. இனிமை தருமா முதுமை

-10-

     Golden years by choice, not by chance, என்பதனால் ஒழுக்கமான நடைமுறையில் வாழ்வியலை மாற்றிக் கொண்டால், முதுமையில் தனிமையும் இல்லை, கொடுமையும் இல்லை. முதுமை எப்போதும் இனிமையை என நம்பிக்கையுடன் நீங்களும் சொல்லுங்கள்.

அதெல்லாம் சரி..  பிறந்தவர்கள் நிச்சயமாக ஒரு நாள் இறந்து தானே ஆக வேண்டும். என்றாலும் இறக்கும் வரையில் வாழ வேண்டும் அதை விட மற்றவர்களுக்கு தொல்லை தராதபடி இருக்க வேண்டும்.  அதையும் விட இறந்தபிறகும் வாழ வேண்டும் என்பதை மனதில் கொண்டு ஒவ்வொரு நாளும் பயணித்தால், ஒழுக்கமான வாழ்க்கை முறை கடைசி வரை நம் கூடவே இருக்கும்.  அது சரி.. அதுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என யோசிக்கிறீர்கள் புரிகிறது. அதை சொல்வதற்கு தான் இந்த பகுதி.

     பொருளாதார தேவைகள் நிதி சம்பந்தமாக தனியாக இன்னொரு நூலில் சொல்கிறேன். எனினும் அது தொடர்பாக வசதி உள்ளவர்கள் உயில் எழுதி வைப்பது, அதை பதிவு செய்வது, அதை எப்படி காப்பது என்பதை இன்னொரு வாய்ப் பில் சொல்கிறேன்.

     இப்போ என்ன செய்ய வேண்டும் என சொல்கிறேன் குறித்துக் கொள்ளுங்கள். எத்தனை ஆரோக்கியமாக இருந்தாலும், இன்றைய வாழ்வியல் சூழல்களில் நோய்களும் அதற்கு ஏற்ப நோய் எதிர்ப்பு மருந்துகளும் வந்தாலும், நோயில் அனுபவிக்கும் காலம் கொடுமையானது. நமக்கு மட்டும் அல்ல நம்மை கவனித்துக் கொள்ளும் குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கும், அல்லது முதியோர் இல்லத்தில் இருப்பவராக இருந்தால், அந்த இல்லத்தின் நிர்வாகிகளுக்கும் என்பதை புரிந்து கொண்டு அதற்கு ஏற்ப நடந்து கொள்ள வேண்டும்.

     குடும்பத்தில் உள்ளவர்களுக்கு மருத்துவ வறுமை வராமல் இருப்பதற்கும், உடன் இருப்பவர்களுக்கு மன ரீதியாக, பண ரீதியாக, தொல்லை தராமல் இருப்பதற்கும். வாழும் உயில் (living வில்) என உள்ளது. ஏதாவது ஒரு காரணத்திற்காக தவிர்க்கமுடியாமல் மருத்தவ படுக்கையில் இருந்துவிட்டால், தொடர்ந்து வாழவிருப்பம் இல்லை என முன்வந்து எழுதி வைக்கும் உயில் தான் இந்தக் வாழும் உயில். அதாவது வாழும் காலத்திலேயே இப்படி எழுதி வைப்பது என ஒரு முறை இதனை AMD (Advanced Medical Directives) என்று சொல்லுவார்கள். இந்திய அரசியல்அமைப்பு சட்டத்தின் சரத்து 21 படி கண்ணியமாக வாழ்தல் என முறையில் இது தொடர்பாக 2018 ஆம் ஆண்டு உச்ச நீதிமன்ற தீர்ப்பில் தெளிவாக உள்ளது என்பதை தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

     இது போன்ற தேவைகள் எல்லாம் எங்களுக்கு இல்லை என்று நினைப்பவர்கள், உடல் உறுப்புகளை மரணத்திற்கு பிறகு என தானமாக கொடுத்து விடுங்கள். அரசு நிர்வகிக்கும் natto மற்றும் sattoவில் பதிவு செய்து கொள்ளுங்கள். இதில் விழிகள், சிறுநீரகங்கள், இதயம் நுரையீரல், கல்லீரல், கணையம், தோல், என அணைத்து உறுப்புகளையும் தானம் செய்யலாம். இது போல உடல் உறுப்புகளை தானம் செய்பவர்களுக்கு சில மாநிலங்களில் அவர்கள் உடலை அரசுமரியாதையுடன் நல்லடக்கம் செய்வார்கள். சாதாரண நிலையில் இருந்தால்கூட இது குடும்பத்திற்கு கிடைக்கும் கௌரவம். இன்னொரு உயிருக்கு வாழ்வுகொடுத்த புண்ணியம் என மனம் உவந்து தானம்தர பதிவு செய்து கொள்ளுங்கள்.

     இது செய்யலாமா? நமது இந்து தர்மத்தில் இப்படி செய்வது சரியா என்ற கோணத்தில் சிலர் சிந்திக்கலாம். அவர்கள் பெரியபுராணத்தில்வரும் கண்ணப்பர் வரலாற்றை நினைவில் கொண்டு வர வேண்டும். தின்னன் என்ற வேடுவன் தன் கண்ணை எடுத்து அப்பி  செய்த முதல் கண்தானம் அது தானே. இப்படி செய்திகளை மேற்கோள் காட்டமுடியும் என்றாலும் உணர்வுபூர்வமாக சிந்திக்க இடம் கொடுக்காமல்,  அறிவு பூர்வமாக சிந்தித்து  முடிவு செய்ய வேண்டும்.

     உடலை கூறு செய்து விடுவார்களே, இது வேண்டாம், என்ற எண்ணத்தில் இதற்கும் வாய்ப்பு இல்லை என்று நினைப்பவர்களுக்கு இன்னொரு வாய்ப்பும் இருக்கிறது. இறந்த பிறகு முழு உடலையும், தாமே முன்வந்து தானம் செய்து விடலாம். இது மருத்துவகல்லூரி மாணவர்கள் படிப்பதற்கு மருத்துவதுறையின் ஆய்வுகளுக்கு நமது முழு உடலையும் தானமாக கொடுத்து விடலாம். இதனால் மருத்துவதுறைக்கு நாம் செய்யும் ஒரு பங்களிப்பாக இருக்கும். இதிலும் மதம், சமயம், சடங்கு சார்ந்த உணர்வு பூர்வமான சிந்தனைகள் நமக்கு முன்வந்து நம்மை முடிவு செய்ய விடாமல் தடுக்கலாம்.

     பெரியபுராணத்தில், திருமூலர் வரலாற்றை நினைவில் கொண்டு வாருங்கள், சில பசுமாடுகளுக்காக, தன் உடலை கொடுத்து மூலன் உடலுக்கு உயிர் கொடுத்தது தமிழர் புராணம் சொன்ன செய்தி தான்.

     பகவத் கீதையில், (2.22) உடல்மீது பற்றுக்கொள்ள கூடாது என சொல்வது இதே சிந்தனையை நமக்கு நினைவு படுத்தும் விதமாக இருக்கும்.அதனால் உணர்வு பூர்வமாக சிந்திக்காமல், அறிவு பூர்வமாக சிந்திதால், இருக்கும் போது மட்டும் அல்ல, இறந்த பிறகும் வாழலாம்.

     இதுவரை என்னசெய்ய வேண்டும் என பார்த்தோம். இனி முதுமையில் என்ன செய்யகூடாது என்பதை பார்க்கலாமா? அட இதுவும் முக்கியம் தானே என்று சொல்றீங்க புரிகிறது.

     கீழே விழுவது என்பது முதுமையில் இயல்பாக வருவது.  இதற்கு காரணம் பல இருந்தாலும், இது தவிர்க்கமுடியாது அதனால் கவனமாக இருக்க வேண்டும். வெளியே செல்லமுடியாமல் முது-வயது நிறைம்பியவர்கள் tiles, marbles போன்ற தரை தளங்களில், இருப்பவர்கள் வீட்டில் khatauவகை காலணிகளை வீட்டில் போட்டுக் கொள்ளலாம். இதனால் வேகமாக நடக்க முடியாது என்றாலும் நடப்பதற்கு ஒரு பிடிப்பை தரும்.

     யாரையும் பணத்திற்காகவோ, அல்லது வேறு செயல்வடிவங்களுக்காவோ, நம்பி விடாதீர்கள், குடும்பத்தில் இருக்கும் பெண்பிள்ளைகள் என்றாலும் கூட distance ல் வைத்தே நட்பும் உறவும் இருக்க வேண்டும் என்பதை நினைவில் கொல்லுங்கள். இதை தான் வானபிரஸ்தா வாழ்க்கை நமக்கு சொல்லி தருகிறது.     

     யாரையும் நம்பிவிடகூடாது என்பது எவ்வளவு முக்கியமோ அதை விட முக்கியம் யாரிடம்இருந்தும் எதையும் எப்போதும் எதிர்பார்க்காதீர்கள். “என்னப்பா சாப்பிட்டீர்களா?” என்று பிள்ளைகள் கேட்கவில்லை என்று கவலைப் படாதீர்கள். அவர்கள் கேட்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்காதீர்கள்.

to get the book CLICK here

     நான் அனுபவஸ்தான், எனக்கு இல்லாத அனுபவமா என்று நீங்களே முன் வந்து யாரும் கேட்கவில்லை என்றாலும்கூட ஆலோசனை சொல்லாதீர்கள். உங்களிடம் கேட்டால்மட்டுமே ஆலோசனை சொல்ல வேண்டும். உணர்ச்சி பொங்க எனக்கு தெரியும்,  என ஆலோசனை சொல்லி பிரச்சனைகளை விலைக்கு வாங்கி கொள்ளாதீர்கள்.

     பொருளாதார ரீதியாகவோ, அல்லது, சமூக அந்தஸ்தில் உயர்ந்த நிலையில் இருப்பவர்களாக இருந்தால், அடுத்தவர்களுக்கு உதவி செய்வது வழக்கம், அப்படி நீங்கள் செய்யும் உதவிகளை வெளியே சொல்லி விளம்பரம் செய்து கொள்ளாதீர்கள். நற்பணிகள் செய்கிறீர்கள் என்றால், வாழ்த்துக்கள், அதை அமைதியாக செய்யுங்கள். 

     அடுத்தவர்களுக்கு கடன் கொடுக்காதீர்கள். திருப்பி தருகிறேன் என்று சொன்னாலும் இதற்கு முன்னால் வாங்கிவிட்டு நேர்மையாக திருப்பி கொடுத்தவர் என்று எதையாவது காரணம் சொல்லி கடன் கொடுக்க வேண்டாம். இல்லை கொடுத்துதான் ஆக வேண்டும் என்ற நிலையில் இருந்தால், அது திரும்பி வராது அல்லது திரும்பி வராவிட்டால் பரவாயில்லை என்ற மன நிலை இருந்தால் தாராளமாக கொடுக்கலாம். இப்போ சும்மா தானே நம்ம கிட்ட இருக்கு. அடுத்த வருஷம்தான் தரேன் என்று சொல்கிறாரே என்ற மனநிலையில் ஏதாவது முடிவு எடுத்தால், அது தவறாகவே முடிந்து விடும் என்பதால், கவனமாக இருக்க வேண்டும்.

     முதுமையிலும் கொஞ்சம் tech savyஆக இருப்பவர்கள், friendship app  போன்றவற்றில் பதிவு செய்து கொண்டு நேரத்தை கழிக்கிறேன். பொழுதை போக்குகிறேன் என்று உங்களை இணைத்துக் கொள்ளாதீர்கள். இதுபோல அறிமுகம் இல்லாத நட்புகள், முகம் பார்க்காத நட்புகள் உங்களுக்கு உறுதியாக நன்மையை செய்யும் என்று நம்பி விடாதீர்கள்.

     நான், “இதை அப்பவே அப்படி செய்துஇருந்தால்..” என பழையகால வாழ்க்கையில் வாழதீர்கள். அது நம்மை சுகமான சிந்தனையாகவே இருந்தாலும் அது நம்மை சோகத்திற்கு அழைத்து செல்லும்.  “நாளை என்ன நடக்குமோ.. இது வைத்துக் கொண்டு எத்தனை நாட்களை இப்படி ஓட்டுவது” போன்ற எதிர்கால சிந்தனைகளை அடிக்கடி மனக்கண் முன் கொண்டு வறாதீர்கள். அது உங்களை வாட வைத்து மகிழச்சியை பறித்துக் கொண்டு செல்லும். அதனால் எதிர்மறை எண்ணங்களுக்கு எப்போதும் “no” சொல்லி விடுங்கள்.

     எல்லாவற்றிக்கும் “ஆமாம்” சொல்லி விடாதீர்கள். மற்றவர்கள் விரிக்கும் வலையில் விழாமல் இருப்பது தான் புத்திசாலித்தனம். அந்த வலை அன்புவலை  அல்லது பாச வலையாக இருந்தாலும், yes  சொல்ல வேண்டிய இடத்தில் no சொல்லும் படி உங்களை உடல் மற்றும் மனதளவில் தயார் படுத்திக் கொள்ளுங்கள்.

     அடுத்தவர்களுடன் எப்போதும் உங்களை ஒப்பீடு செய்து கொள்ளாதீர்கள் என்ற வழக்கமானகுறிப்பை சொன்னாலும் நிறைவாக சொல்ல வருவது இது தான். Age is just a number living is an art என்பதை புரிந்து கொள்ளுங்கள். வயதாகி விட்டது, அல்லது முதுமை வந்து விடபோகிறதே என்று அச்சம் கொள்ளாதீர்கள்.  வந்தால்வரட்டும் முதுமை என வாழ பழகினால், முதுமை, 

எப்போதும் இனிமையே தரும் என்பதை அழுத்தமாக மனதில் பதிய வைத்து Bold to live in Golden years, not old என நம்பிக்கையுடன் இருங்கள். நல்வாழ்த்துக்கள். 

.... end...

9 இனிமை தருமா முதுமை

-9 –

               எல்லாம் சரி தாங்க. இந்த வயதான காலத்தில், சாதாரண உடல் நிலையில் இருப்பவர்கள் ஒரு நாள் வாழ்க்கை முறையை எப்படி கழிக்கலாம் என்று ஒரு பட்டியல் போட்டு கொடுத்தால் எப்படி இருக்கும் என நினைத்து தான் இந்த பட்டியலை போட்டு தந்து உள்ளது. இதை இப்படியே தான்  செயல்படுத்த வேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை என்றாலும் உங்கள் குடும்ப சூழல் வாழ்க்கை முறை என்பதற்கு ஏற்ப இதனை தேவையான பகுதிகளில் மாற்றிக் கொள்ளலாம்.

Mindscaping& Activities for Seniors:விழித்து இருக்கும் நேரம் தினமும் காலை 5.30 மணி முதல் இரவு 10.30 வரையில்.

5.30               காலைக் கடன் கழித்தல்

 

6.00               தோட்டம் வேலை

தோட்டமே இல்லை என சொல்லாதீங்க.. வீட்டில் செடி வளர்க்க முடியும். அடுக்கு மாடி வீடாக இருந்தாலும், வெயில் இல்லாமலே வளரும் செடிகள் பல இருக்கிறது. அது பற்றி தனியாக இன்னொரு புத்தகத்தில் சொல்கிறேன்

1.30                   யோகாசனம்/பிராணாயாமம்

சோம்பல் காரணமாக, அல்லது வேறு காரணமாக இதை தவிர்க்க நினைப் பவர்கள் முத்ரா மட்டும் உட்கார்ந்த இடத்தில் இருந்து செய்யலாம். அது பற்றி இன்னொரு புத்தகத்தில் தனி யாக சொல்கிறேன்.

 

7.30               காலை உணவு

                       மிதமான காலை உணவு

 

8.00               செய்திகள்

செய்தி தாள்  பழக்கம் இல்லாதவர் கள் இணைய செய்திகளை பார்க்கலாம்

 

9.30               வழிபாடு

ஒரு குளியல் போட்டு விட்டு வழிபாடு செய்ய ஒத்துக்கலாம்

11.30              மதிய உணவு

                      மிதமான மதிய உணவு

 

12.30              மூளை திறன் பயிற்சி

                      செஸ் விளையாட்டு

                      Suduko

                      Colouringbook painting

2.30               குட்டி தூக்கம்

இது அவசியம் தேவையில்லை எனினும்  சோர்வாக இருப்பவர் களுக்காக, மற்றவர்கள்,

1) புத்தகம் எழுதலாம்,

2) blogs  போடலாம்,

3) சமூக வலையில் பதிவேற்றம் செய்யலாம்.

4) புத்தகம் படிக்கலாம்.

5) podcast  போடலாம்

6) புதியதாக கற்றுக் கொள்ளலாம்.

 

4.30               நடை பயிற்சி

6.30               வழிபாடு

இரவு உணவு தவிர்க்கலாம்  முடியாதவர்கள் வழிபாட்டிற்கு பிறகு மிக மெதுவான உணவுகள்

7.30               சமூக வலையில்.

9.30.              புத்தகங்கள் வாசிப்பதுஅல்லது இசை கேட்பது

10.30              படுக்கைக்கு செல்லலாம்.

இத்துடன், வருடம் ஒரு முறை தேவையான Master Health Checkup, Regular screening. 

to get the book CLICK here

எந்த சோதனைகள் அவசியம் என்பதை உங்கள் குடும்ப மருத்துவர் சொல்லுவார்கள். 

இதில் குறித்து சொல்லப்பட்ட எல்லாமே ஒரு சராசரி குடும்பத்தில், சாதாரண நிலையில் உள்ள வயது நிரம்பியவர்களுக்காக,  இது எல்லோருக்கும் பொருந்த வேண்டும் என அவசியம் இல்லை. அவரவர் குடும்ப சூழல், மற்றும் வாழ்வியல் முறை மருத்துவ தேவைகள் என இவைகளை கொண்டு தேவையானதை கூடிடியோ குறைத்தோ மாற்றிக் கொள்ளலாம். எல்லாமே  மாறுதலுக்கு உட்பட்டது தான் என்றாலும், கட்டாயம் தொலைக்காட்சி வேண்டாம். இரவு உணவும் தவிர்க்க வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருங்கள்.

குறிப்பாக Minimalist Living என்பதில் நிலையான உறுதியில் இருங்கள்..

 

.... contd...