புவி சொல்லும் கவி - நக்கீரர்

புவி சொல்லும் கவி 

நக்கீரர் அருளியது

ஓர் உடம்பு ஈருரு ஆயினை ஒன்றுபுரிந்து

ஒன்றி நீர் இதழ்க் கொன்றை சூடினை

மூவிலைச் சூலம் ஏந்தினை

சுடருஞ் சென்னி மீமிசை

இருகோட்டு  ஒருமதி எழில்பெற மிலைச்சினை

ஒருகணை இருதோள் செவியுற வாங்கி

மூவெயில் நாற்றிசை முரண்அரண் செகுத்தனை

ஆற்ற முன்னெறி பயந்தனை

செறிய இரண்டு நீக்கி

ஒன்று நினைவோர்க்கு உறுதி ஆயினை

அந்நெறி ஒன்று

மனம்வைத்து இரண்டும்

நினைவி லோர்க்கு

முன்னெறி உலகங் காட்டினை

அந்நெறி நான்கு என ஊழி தோற்றினை

சொல்லும் ஐந்தலை அரவசைத்து அசைந்தனை

நான்முகன் மேன்முகம் கபாலம் ஏந்தினை

நூன்முக முப்புரி மார்பில்

இருவர் அங்கம் ஒருங்குடன் ஏந்திய

ஒருவநின் ஆதி காணா திருவர்

மூவுலகு உழன்று நாற்றிசை உழிதர

ஐம்பெருங் குன்றத்து அழலாய்த் தோன்றினை

ஆறுநின் சடையது ஐந்துநின் நிலையது

நான்குநின் வாய்மொழி மூன்றுநின் கண்ணே

இரண்டு நின் குழையே ஒன்றுநின் ஏறே

ஒன்றிய காட்சி உமையவள் நடுங்க

இருங்களிற்று உரிவை போர்த்தனை நெருங்கி

முத்தீ நான்மறை ஐம்புலன் அடக்கிய

அறுதொழி லாளர்க்கு உறுதி பயந்தனை

ஏழில் இன் நரம்பு இசைத்தனை

ஆறில் அமுதம் பயந்தனை

ஐந்தில் விறலியர் கொட்டும் அழுத்த வேந்தினை

ஆல நீழல் அன்றிருந்த அறநெறி

நால்வர் கேட்க நன்கு இனிது உரைத்தனை

நன்றி இல்லா முந்நீர்ச் சூர்மாக்கொன்ற

அங்கு இருவரை எறிந்த ஒருவன்

தாதை ஒருமிடற்று இருவடி வாயினை

தருமம் மூவகை உலகம் உணரக்

கூறுவை நால்வகை இலக்கண இலக்கியம் நலத்தக மொழிந்தனை

ஐங்கணை அவனொடு காலனை அடர்த்தனை

அறுவகைச் சமயமும் நெறிமையில் வகுத்தனை

ஏழின் ஓசை இராவணன் பாடத்

தாழ்வாய்க் கேட்டவன் தலையளி பொருத்தினை

ஆறிய சிந்தை யாகி

ஐங்கதித்தேஒரொடு  திசைசெல விடுத்தோன்

நாற்றோள் நலனே நந்தியிங்கு இருடி

என்றேற்ற பூதம் மூன்றுடன் பாட

இருகண் மொந்தை ஒருகணங் கொட்ட

மட்டுவிரி அலங்கல் மலைமகள் காண

நட்டம் ஆடிய நம்ப அதனால்

சிறியேன் சொன்ன அறிவில் வாசகம்

வறிது எனக் கொள்ளா ஆகல் வேண்டும்

வெறிகமழ் கொன்றையொடு வெண்ணிலவு அணிந்து

கீதம் பாடிய

அண்ணல் பாதஞ் சென்னியிற் பரவுவன் பணிந்தே. ...

(வெண்பா)

பணிந்தேன்நின் பாதம் பரமேட்டீ பால் நீழல்

அணிந்தால வாயில் அமர்ந்தாய் - தணிந்து என்மேல்

மெய்எரிவு தீரப்ப அணித்தருளு வேதியனே

ஐயுற ஒன்று இன்றி அமர்ந்து.

"புவி சொல்லும் கவி"

புத்தகம் பற்றிய உங்கள் எண்ணக் கருத்துக்களை இங்கே பகிர்ந்து கொள்ளலாம்

GIVE FEEDBACK