இப்பவும் அப்படித்தான்

 சயின்ஸ் குரூப்பா? வேண்டாம்!

-5-

என்னுடைய பள்ளி நாட்களில் பள்ளியில் நடந்த ஒரு சுவையான சம்பவத்தை இங்கே பகிர்ந்து கொள்கிறேன். அப்போது பள்ளி இறுதி வகுப்பில் படித்துக் கொண்டு இருக்கிறேன். நான் சாதாரணமாகவே நன்றாக படிக்க கூடிய மாணவர் தான் இருந்தாலும், பரீட்சை என்று வந்து விட்டால், வீட்டில் படிக்க சொல்வதும் தேர்வு பயத்தை ஊட்டுவதும் பள்ளிகளிலும் மாணவர்களை ஊக்கு விக்கும் ஆசிரியர்கள். Special class என வரிசையாக இருக்கும்.

 

நான் தொடர்ந்து பள்ளியில் "best boy" என ஒவ்வொரு ஆண்டும் தேர்வு செய்யப்பட்டு இருந்தேன். parent teacher association மூலம் ஒவ்வொரு ஆண்டும் பரிசு தருவார்கள்.  பள்ளி தலைமை ஆசிரியர் முதல் வகுப்பாசிரியர் வரை என்னுடைய பெயரைச் சொன்னால் தெரியும் அளவுக்கு நான் அறிமுகமானவன்.

பள்ளி இறுதி தேர்வுக்கு முன்  வகுப்பாசிரியர் தலைமை ஆசிரியர் என எல்லோரும் என்னை நம்பி இருந்தார்கள். நான் தான்  பள்ளியில் முதல் மாணவனாக வருவேன் என்று எல்லோரும் நம்பி இருந்தார்கள். எந்த குரூப் எந்த வகுப்பு என்பது வரை அவர்கள் முடிவு செய்து விட்டார்கள். அப்படியே என்னை ஊக்கப் படுத்தினார்கள்.

நானும் அப்படி தான்.. என்றாலும் science group என்றால் எனக்கு அலர்ஜி. அதிக மார்க் வாங்கினால் science group தான் தருவார்கள் ஆனால் எனக்கு commerce group தான் படிக்க வேண்டும் என்பது ஆசை.

அதனால் நானே ஒரு முடிவு செய்தேன். 

இது சரியா ? தவறா ? என்று அப்போது எனக்கு தெரியவில்லை.

பள்ளி இறுதி தேர்வு..!!

நானும் தேர்வை எழுதி விட்டு மகிழ்ச்சியாக வந்தேன்..

பள்ளியில் தேர்வு முடிவுகள் வரும் வரை ஆவலுடன் இருந்தார்கள். ஆனால் முடிவு வேறு மாதிரி வந்து விட்டது. எல்லோரும் வியந்து பார்த்தார்கள். நல்ல படிக்கிற பையன் பள்ளியின், முதல் மாணவனாக வருவான் என எதிர்பார்த்தோம். இப்படி மார்க் வாங்கி இருக்கிறானே.. என்று ஆசிரியர்களுக்கு ஒரு பக்கம் கோபம். இன்னொரு பக்கம்  தலைமை ஆசிரியருக்கு ஏமாற்றம். 

அதனால், என்ன காரணம் என தெரிந்து கொள்ள, அவர்களுக்கு ஆவல். என்னை தலைமை ஆசிரியர் அழைத்து உட்கார வைத்து ஏன் மார்க் குறைந்தது என கேட்க ஆரம்பித்தார்.

வழக்கம் போல எல்லா பிள்ளைகளப் போல அழவில்லை. காரணம் மதிப்பெண் குறைந்ததற்கு காரணம் எனக்கு தெரியும். 

அவர்கள் அப்படி கேட்கும் போது, மனதில் பயம் இருந்தது. 

"உண்மையை சொன்னால் திட்டுவார்களோ?" என்று தான் பயம். 

இன்னொரு பக்கம் தயக்கம். 

உண்மையைச் சொனால், பள்ளியில் மேல் படிப்புக்கு இடம் தர மாட்டார்களோ? என்று அச்சம் என்ன செய்வது என தெரியாமல், 

சரி நடக்கிறபடி நடக்கட்டும் என உண்மையை சொல்ல ஆரம்பித்தேன்.

"நான் நல்ல படிக்கிற பையன் என்பது உங்களுக்கு தெரியும். ஸ்கூல் first வருவேன் என எல்லோரும் ஊக்கப்படுத்தினார்கள் என்பதையும் நான் அறிவேன். ஆனால்...."

கொஞ்சம் நேரம் தயங்கியதும். என்னுடைய வகுப்பாசிரியர் பக்கத்தில் வந்து முதுகை தட்டிக் கொடுத்து, 

“சொல்லு கண்ணா.. சொல்லு.. என்ன ஆச்சு சொல்லு. நாங்க இருக்கோம். உனக்கு உதவி செய்வதற்கு.. விடைத் தாளை, revaluvationக்கு apply பண்ணலாமா? என்பது போல கேட்டார்.”

நான் தொடர்ந்தேன்.

"அது இல்லை. சார்.. எனக்கு commerce group படிக்க வேண்டும் என்று ஆசை. ஆனால்,"

மறுபடியும் மெதுவாக நிறுத்தினேன்..

"சொல்லு கண்ணா.. தைரியமா சொல்லு" என்று ஊக்கப்படுத்தினார்.

நிறைய மார்க் வாங்கினால், science group தான் தருவீங்க.. குறைவான மார்க் வாங்குபவர்களுக்கு தான் commerce groupல் முதலிடம் கிடைக்கும் என்பதால்.. நான் கணக்கில் 100க்கு 100 வாங்க கூடியவன் தான் ஆனால் எல்லா கேள்விகளுக்கும் பதில் எழுதவில்லை. 

அதான் 56 மார்க்கு தான்  வாங்கி இருக்கிறேன்."

"இப்போ என்னை commerce group ல் சேர தகுதி உள்ளவனாக இருக்கிறேன்."

"இல்லை என்றால் என்னை convince செய்து என்னை எல்லோரும் science group ல் தள்ளி விடுவாங்க.. அதான்" என்று சொல்லி விட்டு அழுது விட்டேன்.

"அடப்பாவி..!!"

"இதை முதலிலேயே சொல்லி இருந்தால், ஸ்கூல் first வர கூடிய மாணவனை நாங்கள் விட்டு விடுவோமா.. பள்ளிக்கு பெருமை ஏற்படுத்தி தரும் ஒரு மாணவனை நாங்கள் விட்டு விடுவோமா?" என்று என்னை செல்லமாக கோபித்துக் கொண்டார்கள்.

அதன் பிறகு 

"உனக்கு எந்த பாடம் படிக்க விருப்பமோ அதை படித்துக் கொள் .. எந்த பள்ளியில் வேண்டுமானாலும் சேர்ந்து கொள்." என ஒரு மனதாக எல்லோரும் சொன்னார்கள்.

பத்தாம் வகுப்பு வரை தமிழ் மீடியத்தில் படித்து விட்டு உயர்நிலை வகுப்பில் English மீடியம் படிக்க வேண்டும் என்பது சவால் தான் என்றாலும் 

அதே பள்ளியில், நான் விரும்பியபடியே commerce groupல் படித்து பள்ளி இறுதி தேர்வை அதிக மதிப்பெண் பெற்று முடித்து விட்டேன்.

வகுப்பு ஆசிரியரோ அல்லது பள்ளி தலைமை ஆசிரியரோ, உனக்கு என்ன படிக்க விருப்பம். எந்த பாடம் அல்லது என்னவாக வர போகிறார் உன் விருப்பம் என்ன? என்று தேர்வுக்கு முன்பே கேட்டு தெரிந்து இருந்தால், அதிக மதிப்பெண் பெற்று, பள்ளிக்கு முதல் மாணவன் என்ற பெயரை பெற்று தந்து இருப்பேன். இது ஆசிரியர் செய்த தவறா..? நான் செய்த தவறா? என்பது அப்போது இருவருக்கும் தெரியவில்லை.

வாழ்க்கைப் பாடம் இது தான். உங்கள் எண்ணங்களையும் விருப்பங்களையும், பிள்ளைகள் மீது திணிக்காதீர்கள்: உங்கள் பிள்ளைகளிடம் கலந்து ஆலோசனை செய்து உங்கள் விருப்பத்தை அவர்கள் பார்வைக்கு வையுங்கள்.. அவர்களே தேர்வு செய்யட்டும். அவர்கள் வாழ்க்கை அவர்கள் கையில்.

 

"இப்பவும் அப்படித்தான்.. !"

புத்தகம் பற்றிய உங்கள் எண்ணக் கருத்துக்களை இங்கே பகிர்ந்து கொள்ளலாம்

GIVE FEEDBACK

இப்பவும் அப்படித்தான்.. - பிள்ளைகளை கட்டுப்படுத்தும் பெற்றோரா?

பிள்ளைகளை கட்டுப்படுத்தும் பெற்றோரா? நீங்கள் !

 -4-

என்னுடைய பள்ளி நாட்களில் நடந்த ஒரு சுவையான சம்பவத்தை இங்கே பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

அப்போது பள்ளி இறுதி வகுப்பில் படித்துக் கொண்டு இருக்கிறேன்.

                  

நான் சாதாரணமாகவே நன்றாக படிக்க கூடிய மாணவர் தான் இருந்தாலும், பரீட்சை என்று வந்து விட்டால், வீட்டில் படிக்க சொல்வதும் தேர்வு பயத்தை ஊட்டுவதும் எல்லா குடும்பங்களிலும் இருப்பது வழக்கம் தானே..

 

அப்படி தான் அன்று ஒரு நாள்,

 

மறுநாள் திங்கட்கிழமை அரையாண்டு தேர்வு.. முன்பெல்லாம் இப்போது போல cable டீவி எல்லாம் கிடையாது. தூர்தர்ஷன் மட்டும் தான். அதுவும் வெள்ளிக் கிழமை ஒளியும், ஒலியும் என்றால் கேட்கவே வேண்டாம்.. தெருவே அமைதியாக டீவி முன்னாடி தான் உட்கார்ந்து இருக்கும்.

 

பள்ளி பருவ மாணவன் எனக்கு மட்டும் ஒளியும், ஒலியும் நிகழ்ச்சியில் ஆர்வம் இல்லாமல் இருக்குமா..?

 

நானும் பக்கத்து வீட்டில் உட்கார்ந்து கொண்டு (எங்கள் வீட்டில் டிவி கிடையாது, எங்கள் குடும்ப சூழல் அப்படி.) திங்கட் கிழமை தேர்வு ஒளியும் ஒலியும் வெள்ளிக்கிழமை தானே என்ற எண்ணத்தில், எல்லோரையும் போல ஒளியும், ஒலியும் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன்.

நிகழ்ச்சி முடிந்து வீட்டிற்கு வந்ததும் ஒரே "பாட்டு.. தான்" வீட்டில் திட்டினார்கள்..

“நாளைக்கு பரீட்சை (திங்கள் கிழமை பரீட்சையை அப்படி சொல்லி திட்டுகிறார்கள்.) வைத்துக் கொண்டு ஒளியும் ஒலியும் பார்க்கிறாயா?“ என கோபமாக கேட்டார் என் அம்மா..!

"அம்மா ஒரு நிமிஷம்...

நாளைக்கு பரீட்சை தான். ஆனால் எந்த கேள்விக்கு எந்த பதில் எழுதனும் அப்படிங்கிற அறிவு முதிர்ச்சி (maturity) எனக்கு இருக்குதுன்னு நம்பறீயா...?" நான் கேட்டேன்.

அதற்கு அம்மாவின் பதில்,

"ஆமா.! அதில் என்ன சந்தேகம்.? இல்லை என்றால் இத்தனை வகுப்பு பாஸ் செய்து இப்போ ஸ்கூல் final exam வரைக்கு வந்து இருப்பியா..?|"

உடனே, நான்,

"எந்த கேள்விக்கு எந்த பதில் எழுதனும் அப்படிங்கிற அறிவு முதிர்ச்சி  (maturity) எனக்கு இருக்குதுன்னா நாளைக்கு என்ன பரீட்சை, அந்த பரீட்சைக்கு என்ன எப்போ படிக்கணும் அப்படிங்கிற அறிவு மட்டும் இல்லாமல் போயிடுமா?"

"நீ சொன்னதற்காக இப்போ படித்து விட்டு பரீட்சையில் கேள்விக்கு பதில் எழுதாமல் இருந்து மார்க் குறைவாக வாங்கினால் அந்த பொறுப்பு யாரைச் சேரும்?. அதற்கு நீ பொறுப்பு ஏற்க தயாரா?"

அம்மா மெதுவாக தலையாட்டினாள்.

"உன் பிள்ளைக்கு அறிவு மட்டும் இல்லை. கொஞ்சம் பொறுப்பும் இருக்குதுன்னு முதல்ல நீ நம்பனும்.." என்று வரிசையாக எனக்கு தெரிந்த மொழியில் சொல்லி அடுக்கி முடித்தேன்.

ஆரம்பத்தில் கத்தி சண்டை போட்ட அம்மா அமைதியானாள்..

அது accountancy தேர்வு. தேர்வு முடிவில் 93% மதிப்பெண்.. 

மதிப்பெண் அட்டை வந்ததும் "இது ஒளியும், ஒலியும் கொடுத்த மார்க் போதுமா?" என்றேன். என் அம்மாவிடம்..!!

அன்று மாலையில், கேசரி செய்து கொடுத்தார்கள்.. (சந்தோஷத்தை பகிர்ந்து கொள்வதற்காக)

அது முதல் என்னை அம்மா படி.. என்றோ.. ஹோம்வொர்க் செய்துட்டியா என்றோ.. ஸ்கூலில் அல்லது கல்லூரியில் என்ன நடந்தது என்றோ என முதுகலை பட்டம் வாங்கிய வரையில் கேட்க மாட்டார்கள்..

 

வாழ்க்கைப் பாடம் இது தான்.: உங்கள் பிள்ளைகளை நம்புங்கள்.. உங்களை விட  அவர்கள் புத்திசாலிகள். உங்கள் பிள்ளைகளின் ஆசிரியர்கள் அவர்களை பார்த்துக் கொள்வார்கள். பெற்றோர்கள் monitor செய்தால் போதும் instruction கொடுக்க தேவையில்லை.. பிள்ளைகளை வளர்ப்பது ஒரு கலை. அதை கற்றுக் தெரிந்து இருப்பது தான். ஆரோக்கியமான சமுதாயத்தை உருவாக்க உதவும்.

 

"இப்பவும் அப்படித்தான்.. !"

புத்தகம் பற்றிய உங்கள் எண்ணக் கருத்துக்களை இங்கே பகிர்ந்து கொள்ளலாம்

GIVE FEEDBACK

இப்பவும் அப்படித்தான்.. - Procrastination

 -3-

அலுவலகத்தில் வேலை செய்து கொண்டு இருக்கும் நாட்களில், சம்பவம் இது. 

பொதுவாகவே என்னுடைய இயல்பு எந்த பிரச்சனைகளாக இருந்தாலும் அதனை பிரச்ச்னைக்க்கு வெளியில் இருந்து பார்க்கும் பழக்கம் சின்ன வயதில் இருந்தே எனக்கு உண்டு. 

அதனால், எந்த பிரச்ச்னைகளுக்கும் அதிக அளவு  முக்கியத் துவம் கொடுப்பது இல்லை. நடப்பது தானே நடக்கும் என்பதனால் அது பற்றி கவலைப் படுவதும் இல்லை. 

 அன்று, 

மறு நாள் மீட்டிங், அவரவர்கள் தங்கள் துறைக்கான தயாரிப்புகள் statement, ppt என பிஸியாக இருந்தார்கள்.. சிலர் சாப்ப்பிடும் போது கூட dining hall க்கு லேப்டாப் சகிதம் வந்த உட்கார்ந்து கொள்வார்கள். சிலர் இரண்டு மூன்று நாட்களாகவே இந்த தயாரிப்பு பணியில் இருப்பார்கள். இன்னும் சிலர் late sitting work from home என இரவும் பகலுமாக எப்போடா இந்த மீட்டிங் முடிய போகுதுன்னு ஒரு டென்ஷன்ல இருப்பாங்க. 

 அன்று, 

நான் வழக்கம் போல அதே உற்சாகத்துடன் இயல்பாக என்னுடைய பணி நேரத்தில் வேலை செய்து விட்டு, இந்த மீட்டிங் பற்றிய எந்த ஒரு பெரிதாக  அலட்டிக்கொள்ளாமல்  இயல்பாக சாப்பாட்டு மேஜைக்கு வந்தேன். 

 எல்லோரும் hurryயாக ஏதோ ஒரு pressure ல் இருக்காங்க என்பதை என்னாலும் உணர முடிந்தது.. அன்னிக்கு வித்தியாசம் இல்லாமல் சீனியர் junior என எல்லோரும் ஒரே சமயத்தில் dininig ஹாலில்.. 

 அதில் ஒரு senior அதிகாரி, எல்லோரும் பிஸியாக அது இதுன்னு பேசிக்கிட்டு இருக்காங்க.. laptop சகிதம் சாப்பிடும் போது கூட வேலை செய்யறாங்க.. ஆனால், நீங்க casual ஆக tension ஆகாமால் எதுவுமே நடக்காத மாதிர், அமைதியாக இருக்கீங்களே..!! என்ன சார் விஷயம் என்பது போல கண் பார்வையால் கேட்டார். 

 சரி. உங்களுக்கு வேலையை பற்றி கவலை இல்லை போலிருக்கு. வேலை போனாலும் பரவாயில்லை என இருப்பது போல இருக்கு என்பதை உடல் மொழியில் காட்டியபடி , 

 ஆமா..!! நீங்க நிறைய சம்பாதித்து வைத்து இருப்பீங்க போல..  சரி..!! நீங்க எவ்வளவு சம்பாதித்து வைத்து இருக்கீங்க? என்ற கிண்டல் அடிப்பது போல கேட்டார்.  

 யாரும் எதிர்பாராத வண்ணம் சட்டென திரும்பி பார்த்து.. 

"சம்பாதித்தை இன்னும் எண்ணவில்லை. எண்ணிப் பார்த்து விட்டு பிறகு சொல்கிறேன்" 

என்று சொன்னவுடன் அலுவலகத்தில் உள்ள அனைவரும் “கொல்” என சிரித்து விட்டனர்.   

 யாரும் எதிர்பார்க்காத கேள்வி என்பதை விட பதில் எதிர்பாராதது என்பதால், அங்கே சிரிப்பு ஒலி மட்டும் பலமாக இருந்தது.. 

 நான் எதுவும் ஜோக் சொல்லவில்லையே என சிந்தித்த ஒரு நிமிடத்திற்கு பிறகு தான் தெரிந்தது.. நான் சொல்ல வந்த விஷயம். 

 கேட்டவருக்கு ஒரு மாதிரி ஆகி விட்டது. (இந்த பையன் நமக்கு nose cut கொடுத்து விட்டானே என அவர் நினைத்து இருக்கலாம்) 

 அவர் எனக்கு சீனியர் என்பதால் அவரும் தன்னை பெரிதாக காட்டிக் கொள்ளாமல் நடந்ததை பெரிது படுத்தாமல் அவரும் எல்லோருடனும் கூடவே சிரித்து விட்டு அமைதியாக அவர் சாப்பிட்டு விட்டு கை கழுவ சென்று விட்டார். 

 பொதுவாகவே பலரும், மீட்டிங் தேதி அறிவித்த உடன் தான் அதற்கான தயாரிப்புகளை செய்வார்கள். என்னுடைய இயல்பு அப்படி அல்ல. எதையும் “அப்புறம் .. அப்புறம்.. இப்பென்ன அவசரம்” என்பது போல தள்ளி வைப்பது இல்லை. இத்தனை மாதங்கள் கழித்து மீட்டிங் வரும் என்பது தெரியும். அதனால், அதற்கான தயாரிப்புகளை உடனுக்குடன் செய்து விடுவேன். 

மீட்டிங் தேதி அறிவித்தவுடன், data சரிபார்த்தல் மட்டும் செய்து presentation கொடுத்தால் போதும் என்பதால், pressure, tension, கவலை என்பது என்னிடம் இருக்காது. தினமும் போல இயல்பான பணியாக இருக்கும். அவ்வளவு தான். 

அதனால் மீட்டிங் அறிவிப்போ, pressure அல்லது tension என இல்லாமல் இயல்பாகவே இருப்பதால், இதை எளிதாக கையாள முடிந்தது. 

 வாழ்க்கை பாடம் tension, work pressure என பிரச்சனைகளை நேரம் என்ற விலை கொடுத்து நாம் வாங்க கூடாது. அன்றாட வேலைகளை சரியாக செய்து விட்டால், அடுத்து என்ன வருமோ என்ற பயமோ கவலையோ இருக்காது. இது வேலையில் மட்டும் அல்ல. வாழ்க்கையிலும் வளமாக வாழக் துணை செய்யும் சேமிப்பு/மற்றும் முதலீடுகளிலும். தான். 

இது நாம் தான் செய்ய வேண்டியது என உறுதியாகி விட்டால், நாம் எதற்கு நாட்களை தள்ளிப் போட வேண்டும். கடைசி நேரத்தில் எல்லாம் சரியாக இருக்கிறதா என ஒரு முறை பார்த்தால் போதும் தானே.. perfect ஆக இருக்க procrastination தவிர்க்கலாம். 

"இப்பவும் அப்படித்தான்.. !"

புத்தகம் பற்றிய உங்கள் எண்ணக் கருத்துக்களை இங்கே பகிர்ந்து கொள்ளலாம்

GIVE FEEDBACK

இப்பவும் அப்படித்தான்!! - விளையாட போகட்டுமா?

இப்பவும் அப்படித்தான்!!

-  1 -

என்னுடைய பள்ளி நாட்களில் நடந்த ஒரு சுவையான நிகழ்ச்சியை பகிர்ந்து கொள்கிறேன். அதை இப்போ நினைத் தாலும் மகிழ்ச்சியும் சிரிப்பும் தான் வருகிறது.

நான் சிறுபிள்ளையாக இருக்கும் போது, நண்பர்களுடன் தெருவில் விளையாடிக் கொண்டு இருப்பேன். இது என்ன எல்லா பிள்ளைகளும் அப்படித்தானே அதுவும் குறிப்பாக கிராமத்தில் உள்ளவர்கள் என்றால் அப்படித்தானே என நினைப்பது புரிகிறது. ஆனால் அந்த சுவையான நிகழ்ச்சியை பகிர்ந்து கொள்கிறேன். கேளுங்கள்.

ஒரு சமயம் அது போல விளையாடிக் கொண்டு இருக்கும் போது, அந்த தெருவில் உள்ள ஒரு uncle, சத்தம் போட்டு, விளையாடிக் கொண்டு இருந்த என்னைக் கூப்பிட்டார் ,

அங்கிள் தானே என்னவோ சொல்ல கூப்பிடுகிறார். அல்லது எதையாவது வாங்கிக் கொண்டுவர கூப்பிடுகிறார் என நினைத்து அவரிடம் போய் "என்ன uncle?" என கேட்டேன். 

"இதோ பாரு! சும்மா விளையாடி கொண்டே இருக்க கூடாது. படிக்காமல் விளையாடிக் கொண்டே இருந்தால், “அதோ பார் அது போல, மாடு மேய்க்க தான் போக வேண்டும்”. என்று வெளியே ஒருவர் பால் கறந்து விட்டு மாடு ஒட்டிக் கொண்டு இருப்பதை சுட்டிக் காட்டி, செல்லமாக அதட்டல் தொனியில்  சொல்லிக் கொண்டு இருந்தார்.

அவர் சொல்லி முடித்ததும்.

ஹய் ..! அப்படின்னா.. பெரியவனானதும் பால் கறந்து வெளிநாட்டிற்கு பால் export செய்து கோடி கோடியாக பணம் சம்பாதித்து பணக்காரன் ஆக போறேன், என்று சொல்றீங்க uncle. Thanks uncle.   

இப்படி நான் சொல்லுவேன் என்று அவர் சற்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை. இப்படி சொன்னதும், ஒரு நிமிடம் அவர் முகத்தில் ஒரு மாற்றம். புத்திசாலித்தனமாக பேசுகிறானே என பாராட்டுவதா..? அல்லது சொல் பேச்சை கேட்காமல் மடக்கு பேசசு பேசுகிறானே என திட்டுவதா?  என என்ன சொல்வது என்று தெரியாமல் விழித்தார். 

சிறிது நேரத்தில், uncle, இப்போ நான் மாடு மேய்க்க போகட்டுமா...? விளையாட போகட்டுமா..? என்று சிறு பிள்ளை தனமாக கேட்டு விட்டேன்.

அந்த uncle என்ன சொல்வது என்று தெரியாமல் வெட்கப் பட்டுக் கொண்டு வீட்டுக்குள்ளே போய் விட்டார்.

அதன் பிறகு நான் எப்போது விளையாடிக் கொண்டு இருந்த போதும், என்னை திட்ட மாட்டார். என்னிடம் பேச மாட்டார்.

வாழ்க்கை பாடம் இது தான்.நம்மை தாக்க அல்லது யாரவது திட்ட வந்தால் அவரிடம் எதிர்வினை செய்யாமல், அவரை சிந்திக்கும் படி அவரிடம் கேள்வி கேட்டு பாருங்கள்.. உங்களுக்கு மனச்சுமை குறையும். அவருக்கும் நாம் கேட்டது தவறு என்பது புரியும். நம்மை விமர்சனம் செய்பவர்களை நேர்மறை சிந்தனையால் எதிர்கொண்டு விட்டால், அவர்களையும் வெல்லலாம். இதற்கு பெரியதாக பணம் செலவு செய்ய தேவையில்லலை தான்.. ஆனால் பயன் நீங்கள் எதிர்பார்ப்பதை விட பெரியதாக இருக்கும்.

 

"இப்பவும் அப்படித்தான்.. !"

புத்தகம் பற்றிய உங்கள் எண்ணக் கருத்துக்களை இங்கே பகிர்ந்து கொள்ளலாம்

GIVE FEEDBACK

இப்பவும் அப்படித்தான் - அந்தரங்கம் ஜாக்கிரதை

 -  2 –

என்னைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆவலில் பக்கத்து வீட்டில் இருப்பவர் என்னிடம், 

"நீங்கள் advocate ஆ" என்று கேட்டார்,

பதிலுக்கு "இல்லை" என்றேன்.

"அப்புறம்"

"அப்புறம் ஒன்றும் இல்லை" என்றேன்.

"அது இல்லை சார் ..! நீங்க சாப்பாட்டுக்கு என்ன பண்றீங்க?" என்றார். "நானே வீட்டில் சமையல் செய்து சாப்பிட்டுக்குவேன்." என்றேன்.

"அது இல்லை சார்..  எப்படி சாப்பிடுறீங்க?" என்றார்.

"உங்களை போல தான் கையினால் சாப்பிடுவேன். சில சமயம் ஸ்பூனில் சாப்பிடுவேன்" என்றேன்

கொஞ்சம் பொறுக்க முடியாதவர் போல, 

"அது இல்லை சார். சாப்பிட பணம் வேண்டாமா?"

"சாப்பிட சோறு தாங்க வேண்டும்..  பணத்தையா சாப்பிட முடியும்.?"

பொறுமை இழந்தவர் போல பேச தொடங்கினார்.

"சாமி! சோறு வாங்க காசு வேண்டும் இல்ல..!!"

"ஆமாங்க.. அதுக்கு தான் ATM இருக்குதுல்ல அதில எடுத்துக்க வேண்டியது தான்."

"பணம் இருந்தால் தானே ATM ல் காசு வரும் என்றால் கிண்டலாக..!!"

"அட அந்த ATM ல் காசு இல்லை என்றால் இன்னொரு atm இல் எடுத்துக்க வேண்டியது தான் இதுக்கு பொய் எதுக்கு அலுத்துக் கொள்ள வேண்டும் " என்றேன் அசாலட்டாக..

 

"உங்கள் அக்கவுண்ட்டில் பணம் இருந்தால் தான் atm ல் காசு வரும்" என எனக்கு சொல்லி கொடுப்பது போல சொல்ல தொடங்கினார்.

 

"அக்கௌன்ட்டில் பணம் இருக்குதா தெரியாது கார்டை போட்டால் காசு வருது அவ்வளவு தான் நமக்கு தெரியும்" என்றேன்.

"உங்க அக்கௌன்ட்டில் யாரு பணம் போடுகிறார்கள்" என்றார் மெல்லிய குரலில்..

"யாரு போடுகிறார்கள் என்று தெரியாது. Atm ல் இருந்து காசு வருது அவ்வளவு தான் தெரியும்"  என்றேன்.

"உங்களுக்கு சொல்ல விருப்பம் இல்லை என்றால் சொல்ல வேண்டாம் சார். விடுங்க " என்று சோர்வில் பேச தொடங்கினார்.

"நீங்க கேட்டதற்கு எல்லாவற்றிகும் பதில் சொல்லி விட்டேன். எனக்கு சொல்ல விருப்பம் இல்லை என்று நீங்களே முடிவு செய்து விட்டால் எப்படி..?"

"அது சரி! இப்போ எதுக்கு இவ்வளவு பெரிசா கேட்டுகிட்டு இருக்கீங்க. இதை தெரிஞ்சுகிட்டு என்ன செய்ய போறீங்க.." என்றேன்.

 

"சும்மா..!! தெரிஞ்சுக்க தான்.." என்றார்.

"சும்மா தெரிஞ்சு வைச்சுக்கிறதால உங்களுக்கும் பயனில்லை. எனக்கும் பயனில்லை.. பயனில்லாத ஒன்றை நீங்களோ நானோ செய்ய விருப்ப படுவோமா..?"

"அவுங்க அவுங்க வேலையை பார்த்துக் கிட்டு இருந்தால், எல்லோருக்குமே நல்லது தானே" என்றேன்..

அவர் உண்மையை புரிந்து கொண்டு அமைதியானார்.

 

நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய பாடம்.:

அடுத்தவர்களின் விவரங்களை தேவையில்லாமல் தெரிந்து கொண்டு, தகவல்களை சேர்த்து வைத்துக் கொள்வது குப்பையாக போய்விடும். குப்பைகளை வெளியேற்றுவதற்கு gossip (புரளி) பேசுவார்கள்.. இதனால் உண்மைக்கு புறம்பாக செய்திகள் பரவலாம். இது சமூகத்திற்கும் நல்லதல்ல. இதை உள்வாங்கும் மக்களுக்கும் நல்லதல்ல.. ஆரோக்கியமான சிந்தனை வளமான வாழ்க்கைக்கு வழி சொல்லும்.

  

 

"இப்பவும் அப்படித்தான்.. !"

புத்தகம் பற்றிய உங்கள் எண்ணக் கருத்துக்களை இங்கே பகிர்ந்து கொள்ளலாம்

GIVE FEEDBACK