இப்பவும் அப்படித்தான்.. - பிள்ளைகளை கட்டுப்படுத்தும் பெற்றோரா?

பிள்ளைகளை கட்டுப்படுத்தும் பெற்றோரா? நீங்கள் !

 -4-

என்னுடைய பள்ளி நாட்களில் நடந்த ஒரு சுவையான சம்பவத்தை இங்கே பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

அப்போது பள்ளி இறுதி வகுப்பில் படித்துக் கொண்டு இருக்கிறேன்.

                  

நான் சாதாரணமாகவே நன்றாக படிக்க கூடிய மாணவர் தான் இருந்தாலும், பரீட்சை என்று வந்து விட்டால், வீட்டில் படிக்க சொல்வதும் தேர்வு பயத்தை ஊட்டுவதும் எல்லா குடும்பங்களிலும் இருப்பது வழக்கம் தானே..

 

அப்படி தான் அன்று ஒரு நாள்,

 

மறுநாள் திங்கட்கிழமை அரையாண்டு தேர்வு.. முன்பெல்லாம் இப்போது போல cable டீவி எல்லாம் கிடையாது. தூர்தர்ஷன் மட்டும் தான். அதுவும் வெள்ளிக் கிழமை ஒளியும், ஒலியும் என்றால் கேட்கவே வேண்டாம்.. தெருவே அமைதியாக டீவி முன்னாடி தான் உட்கார்ந்து இருக்கும்.

 

பள்ளி பருவ மாணவன் எனக்கு மட்டும் ஒளியும், ஒலியும் நிகழ்ச்சியில் ஆர்வம் இல்லாமல் இருக்குமா..?

 

நானும் பக்கத்து வீட்டில் உட்கார்ந்து கொண்டு (எங்கள் வீட்டில் டிவி கிடையாது, எங்கள் குடும்ப சூழல் அப்படி.) திங்கட் கிழமை தேர்வு ஒளியும் ஒலியும் வெள்ளிக்கிழமை தானே என்ற எண்ணத்தில், எல்லோரையும் போல ஒளியும், ஒலியும் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன்.

நிகழ்ச்சி முடிந்து வீட்டிற்கு வந்ததும் ஒரே "பாட்டு.. தான்" வீட்டில் திட்டினார்கள்..

“நாளைக்கு பரீட்சை (திங்கள் கிழமை பரீட்சையை அப்படி சொல்லி திட்டுகிறார்கள்.) வைத்துக் கொண்டு ஒளியும் ஒலியும் பார்க்கிறாயா?“ என கோபமாக கேட்டார் என் அம்மா..!

"அம்மா ஒரு நிமிஷம்...

நாளைக்கு பரீட்சை தான். ஆனால் எந்த கேள்விக்கு எந்த பதில் எழுதனும் அப்படிங்கிற அறிவு முதிர்ச்சி (maturity) எனக்கு இருக்குதுன்னு நம்பறீயா...?" நான் கேட்டேன்.

அதற்கு அம்மாவின் பதில்,

"ஆமா.! அதில் என்ன சந்தேகம்.? இல்லை என்றால் இத்தனை வகுப்பு பாஸ் செய்து இப்போ ஸ்கூல் final exam வரைக்கு வந்து இருப்பியா..?|"

உடனே, நான்,

"எந்த கேள்விக்கு எந்த பதில் எழுதனும் அப்படிங்கிற அறிவு முதிர்ச்சி  (maturity) எனக்கு இருக்குதுன்னா நாளைக்கு என்ன பரீட்சை, அந்த பரீட்சைக்கு என்ன எப்போ படிக்கணும் அப்படிங்கிற அறிவு மட்டும் இல்லாமல் போயிடுமா?"

"நீ சொன்னதற்காக இப்போ படித்து விட்டு பரீட்சையில் கேள்விக்கு பதில் எழுதாமல் இருந்து மார்க் குறைவாக வாங்கினால் அந்த பொறுப்பு யாரைச் சேரும்?. அதற்கு நீ பொறுப்பு ஏற்க தயாரா?"

அம்மா மெதுவாக தலையாட்டினாள்.

"உன் பிள்ளைக்கு அறிவு மட்டும் இல்லை. கொஞ்சம் பொறுப்பும் இருக்குதுன்னு முதல்ல நீ நம்பனும்.." என்று வரிசையாக எனக்கு தெரிந்த மொழியில் சொல்லி அடுக்கி முடித்தேன்.

ஆரம்பத்தில் கத்தி சண்டை போட்ட அம்மா அமைதியானாள்..

அது accountancy தேர்வு. தேர்வு முடிவில் 93% மதிப்பெண்.. 

மதிப்பெண் அட்டை வந்ததும் "இது ஒளியும், ஒலியும் கொடுத்த மார்க் போதுமா?" என்றேன். என் அம்மாவிடம்..!!

அன்று மாலையில், கேசரி செய்து கொடுத்தார்கள்.. (சந்தோஷத்தை பகிர்ந்து கொள்வதற்காக)

அது முதல் என்னை அம்மா படி.. என்றோ.. ஹோம்வொர்க் செய்துட்டியா என்றோ.. ஸ்கூலில் அல்லது கல்லூரியில் என்ன நடந்தது என்றோ என முதுகலை பட்டம் வாங்கிய வரையில் கேட்க மாட்டார்கள்..

 

வாழ்க்கைப் பாடம் இது தான்.: உங்கள் பிள்ளைகளை நம்புங்கள்.. உங்களை விட  அவர்கள் புத்திசாலிகள். உங்கள் பிள்ளைகளின் ஆசிரியர்கள் அவர்களை பார்த்துக் கொள்வார்கள். பெற்றோர்கள் monitor செய்தால் போதும் instruction கொடுக்க தேவையில்லை.. பிள்ளைகளை வளர்ப்பது ஒரு கலை. அதை கற்றுக் தெரிந்து இருப்பது தான். ஆரோக்கியமான சமுதாயத்தை உருவாக்க உதவும்.

 

"இப்பவும் அப்படித்தான்.. !"

புத்தகம் பற்றிய உங்கள் எண்ணக் கருத்துக்களை இங்கே பகிர்ந்து கொள்ளலாம்

GIVE FEEDBACK