முதுமையே வா - பழக்கத்தை வழக்கமாக்கி கொள்ளுங்கள்.

 

பழக்கத்தை வழக்கமாக்கி கொள்ளுங்கள்.

     முதுமைக்கு தேவை நல்ல பழக்கங்கள். அட நல்ல பழக்கமா..? அப்படின்னா என நீங்கள் வியந்து பார்ப்பது புரிகிறது. அதை விட அந்த பழக்கத்தை ஒரு வயதில் இருந்தே நடைமுறை படுத்தி பழக்க படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். இது தான் முதுமைக்கு தயாராகும் வயது ஒன்று என சொன்னது. நல்ல பழக்கம் என்றால் பட்டியலிட்டு பல சொல்ல முடியும் என்றாலும், எட்டாயபுரத்து முன்னடாசு கவிஞன் குழந்தைகளுக்கு தான் முதுமையை எதிர் கொள்ள நல்ல பழக்கத்தை பாப்பா பாட்டில் சொல்லி தந்து இருக்கிறான். அந்த வயதில் பழக்கத்தை தொடங்கி விட்டால், முதுமையை சமாளிப்பது சுமை அல்ல சுகமே.. முதுமைக்கு தயாராக பாரதி கற்றுத் தரும் வரிகளை கொஞ்சம் நினைத்து பார்ப்போமா?

ஓடி விளையாடு பாப்பா, - நீ

ஓய்ந்து இருக்கல் ஆகாது பாப்பா,

கூடி விளையாடு பாப்பா, - ஒரு

குழந்தையை வையாதே பாப்பா.

 

குழந்தையாக இருக்கும் போது ஓடி விளையாட வழக்கப்படுத்திக் கொண்டால், அந்த வழக்கம் பழக்கமாகி அது தொடர்ந்து முதுமை வரை வரும். “தொட்டில் பழக்கம் சுடுகாடு மட்டும்” என்று சொல்லும் ஆன்றோர் மொழிக்கு ஏற்ப முதுமை வந்த பிறகு (exercise)  பயிற்சி ஓட்டம் (jogging) என செய்வதை சிறு வயதில் இருந்தே செய்ய வேண்டும். சின்ன வயதில் மட்டும் செய்தால் போதும் என்பது அல்ல இதன் பொருள்.

        அறுபது ஆண்டுகளுக்கு பின் வரும் முதுமையை எதிர் கொள்ள தொடர்ந்து அறுபது ஆண்டுகள் பயிற்சி செய்ய வேண்டும் என்பது தான் பாரதி சொல்லும் கருத்து.  இதில் நாம் முதிர்ச்சி நிலையில் புரிந்து கொள்ள கூடியது என்ன என்றால், குழந்தையாக இருக்கும் போது சில வினாடிகள் கூட போதும்.  பயிற்சி நேரத்தை  வயது கூடும் போது, கூட்டிக் கொண்டே இருக்க வேண்டும் என்பது தான் . இப்போது புரிகிறதா. முதுமைக்கு தயாராகும் வயது அறுபது அல்ல. ஒன்று என.

சின்னஞ் சிறுகுருவி போலே - நீ

திரிந்து பறந்துவா பாப்பா,

வன்னப் பறவைகளைக் கண்டு - நீ

மனதில் மகிழ்ச்சி கொள்ளு பாப்பா.

புத்தகம் பெற click செய்யவும் 

வண்ண பறவைகளை கண்டு நீ மனதில் மகிழச்சி கொள் என்பது குழந்தையாய் பறவைகளை ரசிப்பது என்பது தான் மேலோட்டமாக நாம் புரிந்து கொள்ளும் பொருள். பாரதி சொல்லும் முதுமைக்கு தயாராக இயற்கையை பார்க்கும் போது, மனதில் மகிழச்சி பெருகும். அந்த மகிழ்ச்சியை மனதில் தொடர்ந்து நிறுத்திக் கொண்டு வந்தால், மனம் அமைதி பெறும் எனபது தான். Bird watching என binocular வைத்துக் கொண்டு பார்க்கும் பழக்கத்தை வயதான பிறகு செய்வது சிலருக்கு வழக்கமாக இருக்கும். அந்த வழக்கத்தை சிறுவயதில் பழக்கப்படுத்திக் கொண்டு விட்டால், முதுமைக்கு தாயாரவத்தில் முதல் படி இது என குறிப்பால் சொல்வது தான். அறுபது வயதுக்கு பிறகு பத்து மணி நேரம் செய்ய கூடிய வேலையை குழந்தையாக இருக்கும் போது 30 வினாடிகள் செய்தால் கூட போதும் என்பதை புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

 

கொத்தித் திரியும் அந்தக் கோழி - அதைக்

கூட்டி விளையாடு பாப்பா,

எத்தித் திருடும் அந்தக் காக்காய் - அதற்கு

இரக்கப் படவேணும் பாப்பா.

 

அதனால் முந்தைய நாட்களில் வண்ண வண்ண பறவைகளை தேட வேண்டாம் என, வீட்டுக்கு வரும் காக்காவுக்கு சோறு வைத்து பழக்குவார்கள். என்பதை புரிந்து கொண்டால் முதுமை சுமை அல்ல சுகமே..

 

பாலைப் பொழிந்துதரும் பாப்பா, - அந்தப்

பசுமிக நல்லதடி பாப்பா;

வாலைக் குழைத்துவரும் நாய்தான் - அது

மனிதர்க்குத் தோழனடி பாப்பா.

வண்டி இழுக்கும்நல்ல குதிரை - நெல்லு

வயலில் உழுதுவரும் மாடு,

அண்டிப் பிழைக்கும் நம்மைஆடு, - இவை

ஆதரிக்க வேணுமடி பாப்பா.

 

பிற உயிர்களின் நலம் பேண சிறு வயதில், பழக்கப் படுத்திக் கற்றுக் கொண்டு விட்டால், அந்த விதை அறுபது ஆண்டுகளுக்கு பிறகு வளரும் மனதில் மலரும். பிற உயிர்களிடத்தில் அன்பு வயதானபிறகு வர வேண்டும் என்றால், அந்த பழக்கம் சிறு வயதில் தொடங்க வேண்டும். இதை தான் முதுமைக்கு தயாராகும் வயது ஒன்று என சொல்வது.. அந்த (compassion) இரக்க உணர்வு  மனதில் ஆழமாக பதிந்து விட்டால் முதுமை சுமை அல்ல சுகமே. !

காலை எழுந்தவுடன் படிப்பு - பின்பு

கனிவு கொடுக்கும் நல்ல பாட்டு

மாலை முழுதும் விளையாட்டு - என்று

வழக்கப் படுத்திக்கொள்ளு பாப்பா.

 

படிப்பு பாட்டு விளையாட்டு என்று பட்டியல் தந்த பாரதி எதை படிக்க வேண்டும்? எப்படி பாட வேண்டும்? என்ன விளையாட்டு? என சொல்லவில்லை என்பதில் இருந்து நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது இந்த பழக்கத்தை சிறு வயதில் பழக்கப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் அந்த அந்த வயதுக்கு ஏற்ப படிக்க பாட விளையாட என அமைத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால் இதை செய்ய வேண்டும் என்ற அடிப்படை ஒழுக்க கட்டமைப்பு சிறு வயதில் தொடங்க வேண்டும். முதுமை  என்று சொல்லும் நிலையை தொட்ட பிறகு படிப்பது செய்தி  தாளாக வேண்டுமானால் இருக்கலாம். பாட்டு என்பது இறைவனை துதித்து பாடும் பஜனை பாடலாக கூட இருக்கலாம்.  விளையாட்டு என்பது நடை பபயிற்ச்சியாக கூட இருக்கலாம் என்பதை புரிந்து கொண்டால், முதுமைக்கு தாயாராகும் வயது அறுபது அல்ல.

பொய் சொல்லக் கூடாது பாப்பா - என்றும்

புறஞ்சொல்லல் ஆகாது பாப்பா,

தெய்வம் நமக்குத்துணை பாப்பா - ஒரு

தீங்குவர மாட்டாது பாப்பா.

 

பாதகம் செய்பவரைக் கண்டால் - நாம்

பயம் கொள்ளல் ஆகாது பாப்பா,

மோதி மிதித்துவிடு பாப்பா - அவர்

முகத்தில் உமிழ்ந்துவிடு பாப்பா.

 

வயதான பிறகு நாம் நம்முடைய பாதுகாப்புக்காக பல சமயங்களில் பொய் சொல்வது உண்டு. அது தவறு தான் என்று தெரிந்தாலும் சொல்லாமல் இருப்பதில்லை இது தான் எதார்த்தம் அந்த நிலை வராமல் இருக்க வேண்டும் என்றால்,  பிறரை புறம் சொல்லாமல் இருக்க பழக வேண்டும். பிறரை புறம் சொல்லும் பழக்கம் இல்லை என்றால் பொய் சொல்லும்  பழக்கம் தானே மறைந்து விடும். அந்த பழக்கத்தை அறுபதுக்கு பிறகு வளர்க்க முடியாது. அதை சிறுவயதிலேயே  வளர்த்து எடுக்க வேண்டும். நமக்கு மரம் வேண்டும் என்றால் விதை தான் நட்டு வளர்க்க வேண்டும். மரத்தையே நட்டு வளர்க்க முடியாது அல்லவா.? எனவே நல்ல பழக்கத்தை வளர்த்துக் கொண்டால் முதுமை சுமை அல்ல சுகமே!

 

துன்பம் நெருங்கிவந்த போதும் - நாம்

சோர்ந்துவிடல் ஆகாது பாப்பா,

அன்பு மிகுந்ததெய்வம் உண்டு - துன்பம்

அத்தனையும் போக்கிவிடும் பாப்பா.

 

இந்த நிலையும் மாறும் என்ற மன நிலை அறுபதுகளில் பார்த்து மனம் தேற்றிக் கொள்ளும். ஆனால் அந்த உணர்வுகளை சிறு வயதில் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். அன்பு மிகுந்த தெய்வம், நமது  துன்பம் அத்தனையும் போக்கி விடும் என்ற நம்பிக்கையை மனதில் பதித்து கொண்டால், when God is with us ; who else be against us  என்ற நம்பிக்கை பிறக்கும். இதை பைபிள் வாசகம் இப்படி சொல்லும், “When God leads you to the edge of the cliff, trust Him fully and let go, one of two  things will happen, either He’ll catch you when you fall, or He’ll teach you how to fly!” அந்த நம்பிக்கை அறுபதுகளில் மலர வேண்டும் என்றால், இருபதுக்கு முன்பே இந்த பழக்கத்தை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

      இளைய வயதில் பக்தி நிலை வந்தால், “அதுக்கெல்லாம் வயசு இருக்குப்பா..” என்று சொல்லி நம்மை திசை திருப்புவார்கள். அந்த வயதில் பக்தி நிலை மலர வேண்டுமானால்  இளைய வயதில் அதை வளர்க்க வேண்டும் என்பதை புரிந்து கொள்ளுங்கள். ஆறு ஆண்டுகளுக்கு பிறகு தேங்காய் வேண்டும் என்றால் நாம் இப்போதே தென்னையை பயிரிட வேண்டும். ஆறு ஆண்டுகளுக்கு பிறகு தானே தேங்காய் வேண்டும் என இப்போது சும்மா இருந்தால் அல்லது வேறு நிலையில் கவனம் செலுத்தினால் தேங்காய் கிடைக்குமா? இளமையை சரியாக பழக்கப்படுத்திக் கொண்டால், முதுமை இனிமையே..

 

சோம்பல் மிகக்கெடுதி பாப்பா, - தாய்
சொன்ன சொல்லைத் தட்டாதே பாப்பா,
தேம்பி அழும் குழந்தை நொண்டி, - நீ
திடங்கொண்டு போராடு பாப்பா.

 

Procrastination என்று சொல்லும் தள்ளிப்போடும் பழக்கம் சோம்பேறித்தனத்தின் முதல் படி, இன்று செய்ய வேண்டிய வேலையை இன்றே செய்து பழகிக் கொள்ள வேண்டும். இன்றைய டிஜிட்டல் உலகில் to do list, google calender என தனியா app  உள்ளது. நமக்கு நினைவு படுத்த google assistant, Alexa, Gemini  போன்ற பல செயற்கை நுண்ணறிவு செயலிகள் (artificial intelligence) வந்து விட்டாலும், அவைகள் நமக்கு நினைவூட்டல் செய்யுமே தவிர வேலைகளை செய்யாது. அதை நாம் தான் செய்ய வேண்டும்.

 

      காலையில் எழுப்ப அழைக்கும்  (alarm)அலாரத்தை snooze போட்டு நிறுத்தி விடுவது போல இல்லாமல்  resilience திறன் கொண்டு சோம்பலில் இருந்து வர வேண்டும் என்றால் அந்த பழக்கத்தை சிறு வயதில் இருந்து பழக்கப் படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். இதை தான் முதுமையை எதிர்கொள்ளும் வயது அறுபது அல்ல.  அதை நினைவு படுத்த தான் பிறந்த நாள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் கொண்டாடப்  படுகிறது என்பதை புரிந்து கொண்டால், நாளைய முதியவர்களுக்கு இது பயன் உள்ளதாக இருக்கும்.

 

உயிர்க ளிடத்தில் அன்பு வேணும்; - தெய்வம்

உண்மை என்று தான் அறிதல் வேணும்;

வயிரம் உடைய நெஞ்சு வேணும்; - இது

வாழும் முறைமையடி பாப்பா.

 

இந்த வாழும் முறையை பாரதியார் சொல்வது குழந்தைகளுக்கு என இருந்தாலும் இந்த முறையை பழக்கப்படுத்திக் கொண்டு விட்டால் வேண்டும், தனியாக முதுமையில் சிறப்பு பயிற்சி எதுவும் தேவையில்லை. ஒழுக்கமான வாழக்கை முறை நமது முதுமையை எதிர்கொள்ள தயாராக வைத்து இருக்கும். அதனால் முதுமைக்கு தயாராகும் வயது ஒன்று என்பதை புரிந்து கொண்டு பழகினால், முதுமை சாபம் அல்ல. அது வரம்  அதை கேட்டுப் பெற வேண்டும் என்ற உணர்வு ஊறும். .

தீக்கை 

ஊறு

 

 

... Contd....