மலருமா மறுக்கப்பட்டோர் வாழ்வு

 

 

மலருமா...

மறுக்க்ப்பட்டோர் வாழ்வு

 

வயது கூடினால்

வருவது முதுமை மட்டும் அல்ல

 

மார் க(த)ட்டி நின்றாலும்

மறுக்கப்படுவது பல உரிமைகளும் தான்

 

இளமையாக முதுமையிலும்

இருப்பவருக்கு வாய்ப்புகள் மறுக்கப்படுவது சரியா?

 

இளசுகளுக்கு ஏற்ப எப்படி நடந்து கொண்டாலும்

இவர்கள் பெற்ற சாபமோ என்னவோ

 

மதிக்கப்படுகின்ற அளவுக்கு உரிமைகள்

மறுக்கப்படுகின்றன, என்பதே உண்மை

 

முதியோர் இல்லங்கள் இவர்களை

முழுமையாக வரவேற்றாலும்

 

உழைக்காமல் சாப்பிட விரும்பாதவர்கள்

உழைக்க வாய்ப்பின்றி முதுமை கூட்டுக்குள்

 

அடைக்கப்படுகின்றனர்.

அங்கே உண்பதும் உறங்குவதும் என

 

அன்றாட பணிகளை சாவினை எதிர்நோக்கி

அவர்கள் கழிக்கும் அந்த

 

வாழும் நாட்கள் ஒவ்வொன்றும்

வாழும் வரை கொல்லும் நாட்களே

 

முதியோர் இல்லங்கள் முடியாத

முதியவர்களுக்கு மட்டுமே என்றால் சரி

 

இளமை நிறைந்த முதியவருக்கு எனில்

இல்லை இங்கும் இடம்

 

உழைக்க தென்பு இருக்கு  - அய்யா

உழைக்க மனசிருக்கு என்றால் கூட

 

வாய்ப்புகள் ஒரு இடங்களிலும்

வழங்கப்படுவதில்லை காரணம்

 

முதுமை மட்டுமே என்றால் எங்கே சென்று

முட்டிக் கொள்வது

 

முதியோர் இல்லங்களில் இவர்கள் எண்ணப்படி

முடிந்தாலும் வாழ முடியாது

 

காசு கொடுத்து இருக்கும் இந்த இல்லங்கள் கூட

கட்டாயம் என சில விதிமுறைகள் வைக்கும்

 

வாழ்க்கை கசப்பானது என்பது

வாழ்வில் முதுமையிலிருப்பவருக்குத்தான் தெரியும்

 

கசப்பை ரசித்துக் கொண்டு எத்தனை ஆண்டுகள்

ரசனையுடன் வாழ முடியும்

 

தனக்கு தானே துணை என இருந்தாலும்

தர்மவான்கள் இல்லாத சூழலில்

 

முதியவர்கள் வாழ்வது அரிதாகி போனதும்

முழுமையான வாழ்வை ரசிக்க முடியாது போவதும்

 

வருத்தத்துக்குரியது மட்டும் அல்ல

வாழ்வின் ஓரத்தில் இருந்தபடி

 

வாழவும் முடியாமல் மறுக்கப்பட்ட

வாழ்வில் சாகவும் முடியாமல்

 

படும் கஷ்டங்கள் எல்லாம்

பாடாய் படுத்துகையில்

 

வாழாமலிருப்பதே மேல் என

வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் ஒவ்வொரு

 

முதியவரும் வந்து நிற்கின்றனர்

முன் வரிசையில்.. மனக்கண் முன்

 

ஏழையாய் பிறந்தால் வருத்தபட வேண்டியதில்லை

ஏழைகளுக்காக பல உதவி மையங்கள் உள்ளது

 

ஏழைகளை வளப்படுத்த தம் வாழ்வை அர்பணிக்கும் சிலர்

ஏழைகளாய் போவதும் வளர்ந்த ஏழைகள் மதியாமலிருப்பதும்

 

சக்கரம் என்ற வாழ்க்கையில் சுழலுகின்ற

சாகா வரம் பெற்ற சூழ்நிலைகளே

 

முடியாத சில முதியோருக்கு

முன்நின்று செயலாற்ற உள்ளது சில பல இல்லங்கள்

 

ஆனால்

திறமை, வலிமை, புதுமை, இளமை என

தினம் பல மையிருந்தும் “முதுமை” என்ற ஒரே காரணத்திற்காக

 

மறுக்கப்படும் வாய்ப்புகள்

மனதளவில் புண்படுத்துபவைகள் என்பதால்

 

இயலாத முதியோருக்கு

இல்லங்கள் உள்ளது போலவே மறுக்கப்பட்ட

 

இளைஞர்களுக்கு வேண்டும் மறு வாழ்வு பெற்றுத் தர

இல்லங்கள் வேண்டும்

 

இங்கு சோறு போட்டு தங்க வைப்பதற்கு பதில்

இங்குள்ளவர்களின் மனித வளத்தை பலப்படுத்த வேண்டும்

 

இப்போதே யோசிக்க தொடங்குங்கள் - நீங்கள்

இருபத்தைந்தை தொட்டு விட்டால்

 

முப்பத்தைந்தை தொட்டு விட்டால்

முதல் வரிசை தேவையில் முதியோர் இல்(லே)லம்

 

 

நாற்பத்தைந்தை தொட்டு விட்டால்

நாசூக்காக மறுக்கும் உரிமைகளை எதிர் கொள்ள வேண்டும்

 

அய்ம்பத்தைந்தை தொட்டு விட்டால்

அவ்வளவு தான் “வாழ்க்கை” என்ற வார்த்தையை மறந்திடனும்

 

அறுபத்தைந்தை தொட்டுவிட்டால் விடாமல்

ஆசைகள் நம்மை தொற்றிக் கொள்ளும் அதனால்

 

பாசங்களும் பற்றிக் கொள்ளும்; சில சமயங்களில் நம்

பசங்களின் (உரிமை) வாழ்வை கூட அது பறித்துக் கொள்ளும்

 

எழுபத்தைந்தையை தொட்டுவிட்டால்

எடுத்து யார் சொன்னாலும் புரியாது

 

இதற்கு மேலிருப்பவரில்லை என்பதால்

இங்கு அது பற்றி சொல்ல வில்லை

 

சிந்திக்க சில என்ற பகுதியில் இப்படி ஒரு

சிந்தனையை அள்ளி வைக்கிறோம் யோசித்து பாருங்களேன்