எண்ணம் போல வாழ்க்கை

 

நாம் எதை எப்படி நினைக்கின்றோமோ அதை

நம்மோடு இருப்பவர்கள் அப்படியே நினைப்பதில்லை

 

மரத்தை பார்க்கும் இருவர்களின் ஒருவர்

மரத்தின் இலைகளையும், மற்றவர் பழத்தையும் பார்ப்பவராக இருப்பர்

 

எந்த ஒரு செய்தியை சொல்லும் போதும் இப்படித்தான் வேறு

எதையாவது சொல்லிக் கொண்டு இருப்பர்

 

தவறு அவர்களுடையது அல்ல.. நம்முடையதுமல்ல.. இந்த

தர்ம பூமி இரட்டை தன்மை கொண்டது (duality)

 

அதனால் வருவதை அல்லது சொல்வதை

அவரவர் நிலைகளில் இருந்து எடுத்துக் கொள்ளவேண்டும்

 

அடுத்தவர் நிலையிலிருந்து பார்க்கும் போது ஒரு வேளை

அது சரியாகவே இருக்கும்..

 

அந்தி நிலையிலிருந்து பார்க்கலாமா என்பது

அவரவர் மனநிலையை பொறுத்தது

 

சரி .. கற்பனையாக வந்த இந்த

சம்பவத்தை படியுங்கள்

 

சரி என்று நீங்கள் சொன்னால்

சரியாக சொல்லலாம் நீங்கள் சொல்வது சரியல்ல என

 

தவறு என நீங்கள் சொல்வதானால்

தவறேதும் இல்லை என்றே ஒப்புக் கொள்ளலாம்

 

இனி…

இந்த கற்பனைக்குள்…

 

ஒரு இளம் தம்பதி...

ஒரு மலைப் பிரதேசம் ஒன்றிற்கு பேருந்தில் போய்க் கொண்டிருந்தார்கள்.

 

வளைந்து நெளிந்த பாதைகளில் சென்று கொண்டிருந்தது பேருந்து.

வழியில் அவர்கள் இருவரும் இறங்கிக் கொள்ள முடிவு செய்து,

 

பேருந்தை நிறுத்தி இறங்கிக் கொண்டனர்.

“பேய் நிறைந்த” என்று சொல்லுமளவிற்கு

 

ஆளில்லாத வனாந்திரம்,

“ஆ!!” என்று கத்தினால் அப்படியே எதிரொலிக்கும் ஒலி

 

மான்களும் மற்றும் அங்குள்ள

மயில்களும் குயில்களின் இசையோடு

 

அங்கு விளையாடிக் கொண்டிருந்தன. ஆனால் அவர்கள் மனம்

அதில் லயிக்கவில்லை...

 

இறங்கிய இடத்திலிருந்து சற்று தள்ளி

இருந்த பாறையில் ஏறினர்.

 

உச்சியில் இருந்து பாதாளத்தைப் பார்த்த போது, கால்கள் கூசின.

உடல் நடுங்கியது. இருவரும்

 

கண்களை மூடி ஒருவரை ஒருவர் தங்கள்

கரங்களைப் “இறுக” பற்றிக் கொண்டனர்.

 

வனக்குரங்குகள் மரங்களிலிருந்து இவர்கள்

வருகையை நோக்கி க்ரீ....ச்சிட்டன...

 

அப்போது, மிகப் பெரிய சப்தம்...

அய்யோ என திரும்பிப் பார்த்தார்கள்.

 

இவர்கள் இறங்கிய பேருந்தின் மீது

இங்கிருந்த மலையிலிருந்து மிகப் பெரிய பாறை

விழுந்து பேருந்தை நசுக்கி இருந்தது. பேருந்தில்

விழித்திருந்த ஒருவரும் தப்பவில்லை!

 

 

இவர்கள் இருவரைத் தவிர...

இவர்களுடன் பேருந்தில் வந்தவர்கள்

 

பாறைக்கடியில் சமாதி ஆகி இருந்தனர்.

பறிதவித்தன மனம் சில நிமிடம்..

 

குயிலோசை இல்லை! மான்களும்

மயிலோசைகளும் ஒடுங்கி நின்றிருந்தன.

 

வனக்குரங்குகள் மலை உச்சிக்கு தாவி தனக்குள்ளிருந்து

வந்த பயத்தில் ஓடின.

 

இங்கு இறங்கிய

இளம் தம்பதி,

 

ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டனர். மெதுவாக

இருவரும் சொல்லிக் கொண்டார்கள்.

 

"நாம் பேருந்தில் இருந்து இறங்கி இருக்கக் கூடாது...!"

நாமும் யோசிப்போம்

 

ஏன் அப்படிச் சொன்னார்கள் ?

ஏதாவது ஊகிக்க முடிகிறதா...?

 

சவாலான கேள்வி...!

சரியான பதில் தேடும் கேள்வி..

 

அவர்கள் அந்த பேருந்தில் இருந்து

அப்போது இறங்கி இருக்காமல் பயணித்திருந்தால்...

 .

 .

 .

 .

 .

 .

 .

 .

 .

 .

 .

 .

 .

சில நிமிடங்களுக்கு முன்னரே பேருந்து

சட்டென அந்த இடத்தைக் கடந்திருக்கும்.

 

பாறை விழும் பேராபத்தில் இருந்து

பயணம் செய்த அனைவரும் தப்பி இருப்பார்கள்.

 .

 .

 .

 .

 .

 .

 .

வேறு மாதிரியான சிந்தனை உங்களுக்குள்

வேருன்றி இருந்தால்  

 

அப்பா.. நாம தப்பித்தோம்

ஆண்டவன் நம்மை காப்பாற்றி விட்டார்.

 

அது சரி.. இப்போ எப்படி இங்கிருந்து

அங்கு மீண்டு(ம்) செல்வது..?

 

சிந்திக்க கற்றுக் கொடுக்க முடியுமா?

சிந்தித்து பார்க்கவே இந்த “சிந்திக்க சில”

 

இரட்டை தன்மை உள்ள உலகத்தில்

இயல்பாகவே நீங்களும் நானும்