வெளிச்சத்திற்கு வாங்க

“வெளிச்சத்திற்கு வாங்க...”

-   34 -

நீங்கள் கவனித்தது உண்டா...?

தங்களுக்குள் pre conceived ஆக ஒரு சில செய்திகளை வைத்துக் கொண்டு, அது சரியா தவறா என்று ஆராயாமல், நம்மிடம் அதை திணிப்பார்கள். இன்னும் சிலர் நாம் என்ன தான் சொன்னாலும், அதை ஏற்றுக் கொள்ளாமல், தான் சொல்வதை மட்டுமே கேட்க வேண்டும் என்று எரிச்சலூட்டும் விதமாக பேசுவார்கள். டிவியில் சிலரது பேட்டிகளை நீங்கள் கூட பார்த்து இருக்கலாம்.

சிலர் பேசும் போது.. கோபத்தை கிளப்பாதீங்க... வாயில கெட்ட வார்த்தை வர போகுது.. என்று கோபத்தை வேறு விதமாக நமக்கு எச்சரிப்பார்..

ஒரு சிலர் பேசும் போது பார்த்து இருப்போம்.. வாய் வரை கெட்ட வார்த்தையை பேசி விட்டு.. நாக்கில் நிறுத்தி விடுவார்கள்.. (தூல வைகரிக்கு வராது.. சூக்கும வைகரி வரை வரும்)

இன்னும் சிலர் பொறுமை இல்லாமல் கையில் இருப்பதை தூக்கி அடிப்பார்கள். கொஞ்சம் முதிர்ச்சி இல்லாதவராக இருந்தால் வீட்டில் உள்ள இல்லத்தரசி என கூட பார்க்காமல் இரண்டு கொடுப்பார்கள். அலுவலகம் அல்லது பொது இடமாக இருந்தால் get out என்று மற்றவர்களை சொல்லி விட்டு தான் வெளியே போய் விடுவது போலவும் வேடிக்கையாக தன்னை அறியாமலே செய்வார்கள்.

ஆனாலும் பாருங்க.. நானும் கோபத்தை அடக்கனும்னு தான் பார்க்கிறேன். அது முடியலை என்று கோபத்தை பல முறை வெளிப்படுத்திய பிறகு ஒவ்வொரு முறையும் இதையே சொல்லுவார்கள்.

கோபம் அத்தனை கொடுமையானதா?

கோபத்தில் யாரையாவது திட்ட போறீங்களா.. இவர்களால் கொஞ்சம் கூட பொறுமையாக இருக்க முடியாதா?. அவரகள் என்ன சொல்ல வருகிறார்கள் என்று கேட்டுக் கொள்ள மனமோ விருப்பமோ இல்லாமல் இருக்கலாமா? இப்படி கூடவா மனமுதிர்ச்சி இல்லாமல் இருப்பார்கள் என்று நீங்கள் வருத்தப்பட்டு கூட இருக்கலாம்.

அதெல்லாம் சரிங்க.. இதுக்கு ஏதாவது வழி இருக்குதா என்று கேட்க வருகிறீர்கள் புரிகிறது.

பொதுவாக எல்லோரும், கோபத்தை அடக்கு, தண்ணீர் குடி, ஒன்று முதல் நூறு வரை எண்ணிக்கொண்டு இரு, திருக்குறளில் வெகுளாமை, அதிகாரத்தை படி, என்பது போல சிலவற்றை நம்மால் முடியவே முடியாத சிலவற்றை சொல்லி தருவார்கள்.

இதெல்லாம் ஒரு ஓரமாக வைத்து விட்டு..

இப்போ சொல்றதை செய்து பாருங்கள்... உங்களுக்கு கோபம் வராது.. அல்லது கோபப் படும் போது தடினமான வார்த்தை வராது.

உங்கள் இடது கை சுண்டு விரலை (விரலின் நகத்தை ஒட்டி உள்ள முதல் பகுதியில்)  கொஞ்ச நேரம் வலது கை விரலினால் பிடித்துக் கொள்ளுங்கள்.. அல்லது சுண்டு விரலை பிடித்துக் கொண்டபடி பேசி பாருங்கள்..

காக்கா.. உஷ்... என்பது போல கோபம் போயிடும்...

சுண்டு விரலில் அப்படி என்ன இருக்கு... என கேட்க தோன்றுகிறதா... இந்த சுண்டு விரல் ரகசியம் பற்றி இன்னொரு சிந்தனையில் பகிர்ந்து கொள்ளலாம்.

பொதுவாக மக்கள் பேசும் போது... சிந்தித்து பேசுவது இல்லை..கேள்வி தாளில் கூட பாருங்கள்..  - "கூறுக..." என்று தான் இருக்கும்.. அதன் பொருள் -  என்ன புரிந்து கொண்டீர்களோ அதை சிந்தித்து எழுதுக என்பது தான்...

ஆனால்.. நம்ம பிள்ளைகள்.. எதாவது ஒரு தமிழ் உரையில் உள்ளதை படித்து அப்படியே அவர்கள் சொல்வதை பேப்ப்பரில்  "சொல்லி" விட்டு வருவார்கள்

ஆக சிந்தித்து பேசுவதற்கு தான் கூறல்.. இப்படி இருந்து விட்டால் பேச்ச்சு குறைந்து விடும்.. பேச்சு குறைந்து  விட்டால்.. ஆன்ம பலம் பெருகும்.. அதைவிட பேசும் பேச்சுக்கள் சத்தாக இருக்கும்..

இதெல்லாம் நடக்கிற காரியமா என்று கேட்பது புரிகிறது.. சரி சோதிட குறிப்புகளை வைத்து இதை அறிவது எப்படி என தெரிந்து கொள்ள வேண்டாமா?

குருவுக்கு இரண்டாமிடத்தில் செவ்வாய் இருக்க பெற்றவர்கள் இப்படி தான் பேச தொடங்கும் போதே 100 டிகிரியில் தான் தொடங்குவார்கள். அடுத்தவர்கள் சொல்வதை கேட்காமல் தான் சொல்ல வரும் கருத்தை திணிப்பார்கள். இவர்களை தொந்திரவு செய்யாமல் ஓரமாக வைத்து விடுங்கள்.

செவ்வாய்-ராகு இனைந்து ஜாதகத்தில் இரண்டாம் பாவகத்தில் இருந்தால் (லக்கினத்திற்கு இரண்டில்) அவர்கள் வாயில் நல்ல சொல் வருமோ... என்றால் அது பில்லியன் டாலர் கேள்வியாக தான் இருக்கும். பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும் “அந்த” adjective போட்டு தான் பேசுவார்கள்.

வாக்கின் வெளிப்பாடு தானே சொற்கள்.. பயனில்லாத சொற்கள் பக்குவப்படாத காய் போல, பயன் உள்ள சொற்கள் பக்குவப்பட்ட கனி போல. என்று தான்

“இனிய உளவாக இன்னாத கூறல்  

கனி இருப்ப காய் கவர்ந்து அற்று”

 

என்று வள்ளுவம் சொல்கிறது.

ஒழுக்கமான அற நெறியில் நிற்பவருக்கு அப்படி ஒரு பக்குவப்படாத சொற்களே வராது என்பது சொல்லாமலே விளங்கும்

வாக்கு ஸ்தானத்தில் பாபிகள் இருந்தாலோ,  லக்கினத்திற்கு அசுபர்கள் இருந்தாலோ அவர்கள் வாக்கு சுத்தமாக இருக்காது.. உயர்ந்த ஒழுக்கமான குலத்தில் பிறந்தவர்கள் அல்லது “சத்” குடும்பத்தில் பிறந்தவர் என்றால் கூட இப்படி தான் இருக்கும்.

இவர்களுக்கு ஒரு சின்ன ஆலோசனை உண்டு.. (கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள் என்றால்..கூட இதை செய்யலாம்)  நாக்கில்  "பிள்ளை வளர்ப்பான்" பட்டையை  தினமும் (சிறு வயது முதல்) கீறல் வேண்டும்... சின்ன வயதில் செய்ய தவறினால் இப்போது கூட செய்து கொள்ளலாம்.அல்லது ஒரு பிள்ளை வளர்ப்பான் பட்டை துண்டை பையில் வைத்துக் கொள்ளலாம்.

இவர்களை ஒதுக்கி தள்ள வேண்டிய அவசியம் இல்லை. இவர்களை விட்டு நாம் விலகி இருப்பது நமக்கு மட்டுமல்ல அவர்களுக்கும் நல்லதே..

நல்லதே நினைப்போம். நல்லதே நடக்கும்.