கடவுள் எந்த மதம்

 

எத்தனையோ மதங்கள் இங்கிருந்தாலும்

எந்த மதம் என கேட்காத அரசு விண்ணப்பமில்லை

 

கடவுள் நம்பிக்கை உள்ளவரா நீங்கள் என என்னை

கண்டவுடன் கேட்பவரிடம் நான் கேட்கும் முதல் கேள்வி

 

கடவுள் என நீங்கள் எதை அல்லது யாரை சொல்கிறீர்கள் என

கேட்டுவிடுவேன்.. மௌனத்துடன் அவர் வேறு பேச தொடங்கிடுவார்

 

கடவுள் இல்லை என சொல்வதற்கு உரிமை தந்த ஒரே மதம்

கடவுள் இல்லா கட்சியை சேர்ந்தவர்கள் உள்ள இந்து மதமே

 

இந்து மதத்தில் இவர்களுக்கு என்ன குழப்பமென்றால்

இத்தனை கடவுளர் எதற்கு என்பதில் தான்

 

தங்கம் ஒன்று தான் ஆனால் அது

தான் இருக்கும் இடத்திற்கேற்ப பெயர் மாறும்

 

கழுத்தில் போட்டால் செயின்

கையில் போட்ட பிரேசலேட் என

 

மதம் வேறு சமயம் வேறு..

மத பிரச்சாரமோ.. சமய பிரச்சாரமோ இல்லை

 

நாலு பேர் (நான்கு குருமார்கள்)

நம் இந்து மதத்திலும் உண்டு

 

வேறுபெயரில் கிருத்துவ மதத்திலும்

தேவன் அனுப்பியவராக இஸ்லாத்திலும் உண்டு

 

மற்ற மதங்களை ஒப்பிடுமுன் இந்து

மதத்தில் பெரிதாக உள்ள ஒரு சிறு ஒப்பீடு,,.

 

இப்படி சொல்வதால்

இந்த அய்யர் எந்த பக்கம் என யோசிக்க வேண்டாம்

 

“எது சரி” என்பது உரையாடல்

“யார் சரி” என்பது விவாதம்

 

இது சிந்திக்கத்தானே.. ஏன்

இப்படி என யோசிக்க வேண்டாம்

 

விவாதத்திற்குரியன வற்றை பற்றியும்

விளக்கமறிய சிந்திக்கலாம் தானே..

 

இப்படி சிந்தித்து பார்க்கவே

இந்த சிந்திக்க சில..

 

இறைவனை உண்டு என்று ஒப்புக்கொள்ளும் ஒளிமார்க்கம்,

இறைவனை இல்லை என்று மறுக்கும் இருள்மார்க்கம்

 

உண்டு என்று ஒப்புக்கொள்ளும் ஒளி மார்க்கத்தை சித்தாந்தம் என்றும்

இல்லை என்று மறுக்கும் இருள் மார்க்கத்தை வேதாந்தம் என்றும் சொல்வர்

 

இந்த உடலை மெய் என்று போற்றுவது சித்தாந்தம்

இந்த உடலை பொய் என்று போற்றுவது வேதாந்தம்.

 

அண்ட சராசரம் அனைத்தும் (உலகம், சூரியன்,கோள்கள்) உண்மை என்கிறது சித்தாந்தம்.

அத்தனையும் உண்மையல்ல, மாயையே என்கிறது வேதாந்தம்.

 

அது என்னும் பிரம்மம் நீயாக இருக்கிறாய்! என்று உள்ளே காட்டுவது சித்தாந்தம். நீ

அதுவாய் இருக்கிறாய் என்று வெளியே தேடச் சொல்வது வேதாந்தம்

 

‘அவன் கால்பட்டு அழிந்தது என் தலைமேல் அயன் கையெழுத்தே!’ என்று

அருணாகிரிநாதப்பெருமான் பாடியதுபோல்,

 

‘கர்மவினையைக் கடவுள் நினைத்தால்

கணப்பொழுதில் அழிக்கலாம்!‘ என்கிறது சித்தாந்தம்.

 

கர்ம வினையை யாராலும் அழிக்கமுடியாது, அதை

கண் முன்னே அனுபவித்துதான் தீர்க்க வேண்டும் என்பது வேதாந்தம்.

 

பிறவி ஒன்றிலேயே நாம் மனது வைத்தால் முக்தி பெறலாம்! என்கிறது சித்தாந்தம். ‘பல

பிறவிகள் எடுத்துப் படிப்படியாய்த் தான் முக்தியை அடைய முடியும் !’ இது வேதாந்தம்.

 

உள்ளே கடவுளைப் பார்க்கலாம் என்கிறது சித்தாந்தம்.

‘உலகையே கடவுளாகப்பார்’ என்று உபதேசிக்கிறது வேதாந்தம்.

 

 

’தொண்டு செய்தால் கண்டு கொள்வார்கள் மகான்கள்!’ என்கிறது சித்தாந்தம்.

தொடர்ந்து கடும்பயிற்சிகள், தவ முயற்சிகள்,

 

கடும் வைராக்கியம்,

கடும் ஒழுக்கம் தேவை என்கிறது வேதாந்தம்

 

இன்னமும் சொல்லலாம்

இருந்தாலும் இது போதும் இன்றை சிந்தனைக்கு