அன்புள்ள மகனுக்கு....

 

இனி…

இந்த தாயின் கடிதம்..

 

“அன்பு மகனுக்கு அம்மா எழுதுவது….! உன்

அம்மா எழுதும் கடிதம்

 

வசதியாகத்தான் இருக்கிறது மகனே… நீ கொண்டு

வந்து சேர்த்த இந்த முதியோர் இல்லம்.

 

பொறுப்பாய் என்னை ஒப்படைத்து விட்டு நீ வெளியேறிய போது,  இது போல் உன்னை

வகுப்பறையில் விட்டதும் நீ கதறக் கதறக் கண்ணீரை மறைத்தபடி புறப்பட்ட காட்சி

 

முதல் தரமிக்க இந்த இல்லத்தை  நீ தேர்ந்தெடுத்ததை அறிகையில் அன்று உனக்காக 

முதன்மையான பள்ளி எதுவென்றே ஓடி அலைந்ததை ஒப்பீடு செய்கிறேன்!

 

இதுவரையில் ஒரு முறையேனும் என் முகம் பார்க்க நீ வராமல் போனாலும்

இன்று வரை என் பராமரிப்பிற்கான மாதத் தொகையை அனுப்பி வைப்பதற்காக

 

மனம் மகிழ்ச்சியடைகிறது.  நீ விடுதியில் தங்கிப் படித்த போது

மனது துடிக்கும் உன்னைப் பார்க்க வேண்டும் என்று

 

அதன் எதிர்வினையே இதுவென்று இப்போது நானும்

அறிகிறேன்! என்ன செய்ய முற்பகல் செய்யின் பிற்பகல் விளையும் தானே

 

இளம் வயதினில் நீ சிறுகச் சிறுக சேமித்த அனுபவத்தை என் முதுமைப் பருவத்தில்

இன்று மொத்தமாக எனக்கே செலவு செய்கிறாய் ஆயினும்…

 

உனக்கும் எனக்கும் ஒரு சிறு வேறுபாடு.

உனக்கு நான் கற்றுக்கொடுத்தேன்

 

வாழ்க்கை இதுதானென்று! இப்போ நீ கற்றுக் கொடுக்கிறாய் எனக்கு…

உறவுகள் இதுதானென்று...

 

நீ இருக்க ஒரு கருவறை இருந்தது என் வயிற்றில்

நான் இருக்க ஒரு இருட்டறை கூடவா இல்லை உன் வீட்டில்

பாசம் இப்போ

பாராமாகி போச்சு..

 

நான் படிக்காதவள் தான் இன்று

நானும் படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்

 

அன்புள்ள

அம்மா..”